١٨٤٩- در ايام عدّه وفات، حِداد بر زن واجب است، يعنى بايد زينت كردن- مثل سرمه كشيدن، استعمال عطر، خضاب (رنگ مو) و سرخى بر گونه ماليدن و لباس رنگارنگ پوشيدن در صورتى كه زينت حساب شود و گردن‌بند به گردن انداختن، و بالجمله هر كارى كه زينت حساب شود مانند آرايش در اوقات خاص مثل عيدها و عروسى‌ها و ...- را ترك كند؛ و زينت در زمان‌ها و شهرها و اشخاص مختلف مى‌شود.

اصناف زنان به لحاظ عدّه:

صنف اول: زن عقد دائمى كه نُه سال او تمام شده و يائسه نيست- يعنى بين سن نُه سالگى و يائسگى است- كه اگر شوهرش با او نزديكى نموده و سپس طلاقش دهد، پس از طلاق بايد عدّه نگهدارد و عدّه او سه پاكى است، يعنى بايد صبر كند تا دو بار حيض ببيند و پاك شود و همين كه حيض سوم را ديد از عده خارج شده و مى‌تواند شوهر كند، و زنى كه طلاق رجعى داده شده حرام است از خانه‌اى كه موقع طلاق در آن خانه بوده يا براى نگهدارى عدّه به آنجا منتقل شده خارج شود و حرام است شوهر او را از آنجا بيرون كند، پس بايد در آنجا بماند تا عدّه‌اش تمام شود؛ مگر براى ضرورت يا اداء واجب مضيّق.

صنف دوم: زنى كه در سن زنهايى كه حيض مى‌بينند باشد ولى حيض نبيند، كه اگر شوهرش او را طلاق دهد، بايد بعد از طلاق تا سه ماه قمرى عدّه نگهدارد.

صنف سوم: زنى كه از شوهر خود حامله است، كه پايان عدّه‌اش به دنيا آمدن يا سقط فرزندش مى‌باشد، هرچند مضغه يا علقه باشد، ولى اگر از زنا حامله باشد، بايد سه پاكى يا سه ماه از زمان طلاق- بطورى كه در صنف دوم بيان شد- عدّه نگهدارد مانند عده غير حامله زيرا وضع حمل از زنا اثر در عده اصلًا ندارد.

صنف چهارم: زنى كه مرتكب زنا شده- چه از زنا حامله باشد يا نباشد- بنابراقوى عدّه ندارد.

صنف پنجم: زنى كه وطى به شبهه شده‌[١]- چه بداند كه او شوهرش نيست و چه گمان كند كه‌

[١] - يعنى مرد اجنبى به اعتقاد اينكه اين زن همسر اوست او را وطى نموده، چه اشتباه در موضوع باشد مثلًا مرد اجنبى آن زن را بااعتقاد اينكه زوجه خود اوست وطى كند و يا اشتباه در حكم باشد، مثلًا آن زن خواهر عيال اوست و بر او حرام است ولى او را عقد كند و وطى كند به اعتقاد اينكه جائز است.