منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٣٠ - نوع اول - سجود نماز
خاك و بعد از خاك سنگ و بعد از سنگ گياه از سائر اشيائى كه سجده بر آنها صحيح است بهتر مىباشند.
٦٨٠- اگر نمازگزار چيزى كه سجده بر آن صحيح است ندارد، يا به واسطه سرما يا گرماى زياد و مانند اينها نمىتواند بر آن سجده كند، احتياط مستحب آن است كه اگر لباسش از جنس كتان يا پنبه است بر لباسش سجده كند؛ و اگر لباسش از جنس پنبه يا كتان نيست، مخير است بين اينكه بر لباسش سجده كند يا بر پشت دستش؛ و چنانچه سجده بر آنها هم ممكن نباشد، بايد بر چيز معدنى مانند طلا سجده كند.
٦٨١- سجده بر گِل و خاك سستى كه پيشانى روى آن آرام نمىگيرد باطل است.
٦٨٢- اگر مُهر در سجده اول به پيشانى نمازگزار بچسبد، چنانچه بدون اينكه مهر را از پيشانى بردارد دوباره به سجده برود، نمازش باطل مىشود، و بايد آن را اعاده نمايد.
٦٨٣- هرگاه در بين نماز چيزى كه نمازگزار بر آن سجده مىكند گم شود، و چيز ديگرى كه سجده بر آن صحيح است نداشته باشد، اگر وقت وسعت دارد بايد نماز را بشكند؛ و اگر وقت تنگ است، بايد به حكم فقره (٦٨٠) عمل كند.
٦٨٤- سجده كردن براى غير خداوند متعال حرام است، پس كسانى كه مقابل قبر ائمّه اطهار عليهم السلام پيشانى خود را بر زمين مىگذارند، اگر به قصد سجده براى غير خدا باشد حرام است؛ و گرنه اشكال ندارد؛ ولى خوب است اين عمل را ترك نمايند، تا محّل تهمت دشمن واقع نشوند.
مستحبات مربوط به سجود:
٦٨٥- مراعات سى امر راجع به سجود براى نمازگزار مستحب است كه برخى از آنها عبارتند از:
١- اگر نمازگزار مرد است هنگام رفتن به سجده دستها را اول بر زمين بگذارد؛ و اگر زن است زانوها را اول بر زمين بگذارد، ٢- تمام اعضاء هفتگانه سجده را به طور كامل و بيش از حدّ واجب بر زمين بگذارد، ٣- بينى را بر مهر يا چيزى كه سجده بر آن صحيح است قرار دهد، ٤- سجده را طولانى كند، و ذكر سجود را تكرار كند، ولى نه به حدّى كه از سجده خارج شود يا براى او مَلالآور باشد، ٥- در هر يك از سجدهها يا در سجده آخر براى حوائج دنيا و آخرت خود