منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٢٦ - ششم - ركوع

٦٦٥- اگر نمازگزار پيش از رسيدن به حد ركوع و آرام گرفتن بدن عمداً ذكر ركوع را بگويد، نمازش باطل مى‌شود.

ششم: نمازگزار بايد پس از تمام شدن ذكر ركوع راست بايستد، و بعد از آنكه بدن او آرام گرفت به سجده برود، و اگر عمداً پيش از ايستادن يا پيش از آرام گرفتن بدنش به سجده برود نمازش باطل مى‌شود.

حكم نمازگزار عاجز از ركوع:

٦٦٦- هرگاه نمازگزار نتواند به اندازه ركوع خم شود، بايد به چيزى تكيه دهد و ركوع كند؛ و اگر موقعى هم كه تكيه داده است نتواند به طور معمول ركوع كند، بايد هر اندازه كه مى‌تواند خم شود؛ و اگر به هيچ گونه نتواند خم شود، بايد موقع ركوع بنشيند و ركوع را نشسته بجا آورد؛ و احتياط مستحب آن است كه نماز ديگرى هم بخواند، و براى ركوع آن با سر اشاره نمايد.

مستحبات مربوط به ركوع:

٦٦٧- برخى از امورى كه مراعات آنها در هنگام ركوع براى نمازگزار مستحب است عبارتند از:

١- پيش از رفتن به ركوع در حالى كه راست ايستاده است تكبير بگويد؛ و اگر در حال خم شدن يا در حال حركت بگويد، أحوط آن است كه قصد خصوصيّت نكند، ٢- بين دو قدم خود را نگاه كند، ٣- در قيام بعد از ركوع نمازگزار بگويد: «سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ».

خلل و شك در ركوع:

٦٦٨- اگر نمازگزار پيش از تمام شدن ذكر واجب عمداً سر از ركوع بردارد، نمازش باطل مى‌شود؛ ولى اگر سهواً سر بردارد، چنانچه پيش از آنكه از حال ركوع خارج شود يادش بيايد كه ذكر را تمام نكرده است، بايد در حال آرامش بدن دوباره ذكر بگويد؛ و اگر بعد از آنكه از ركوع خارج شد يادش بيايد، نماز او صحيح است.

٦٦٩- اگر نمازگزار بعد از رسيدن پيشانى به زمين يادش بيايد كه ركوع نكرده است، نمازش باطل مى‌باشد؛ ولى اگر پيش از رسيدن پيشانى به زمين يادش بيايد، بايد برخيزد و بايستد و به ركوع برود؛ و چنانچه راست نايستد، و به حالت انحناء و خميدگى خود را به ركوع برساند، نمازش باطل مى‌شود.