فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٩٣ - احكام مربوط به سبق

ديگر مسابقه نيز ابراز قبول كند، عقد مسابقه واقع مى‌شود؛ هرچند تعبير با- ماضى- در هر صورت احوط است.

١٧- در عقد مسابقه سبق تقديم قبول بر ايجاب با الفاظى مثل «قَبِلْتُ» و «رَضيتُ» كه معناى مطاوعى دارند جائز نيست.

١٨- در عقد مسابقه سبق بين ايجاب و قبول موالات- نبود فاصله‌اى كه ايجاب و قبول را از عنوان عقد و معاقدة خارج مى‌كند- شرط است؛ اما وجود فاصله كم- به حدّى كه عرفاً بين ايجاب و قبول موالات صدق كند- اشكال ندارد.

١٩- تطابق بين ايجاب و قبول در عقد مسابقه سبق معتبر است، پس چنانچه طرفين مسابقه از حيث مقدار عوض يا مسافت مسابقه يا ... با هم برابرى نكنند عقد مسابقه منعقد نمى‌شود.

٢٠- چنانچه يكى از طرفين مسابقه سبق از سخن گفتن عاجز باشد، بنابر اقوى جائز است با اشاره‌اى كه مُفهم غرض باشد صيغه- مُبرِز عقد- را انجام دهد، اگرچه بتواند وكيل هم بگيرد؛ و اگر از اشاره هم عاجز باشد، احوط آن است كه براى اجراء عقد مسابقه وكيل بگيرد؛ و در صورتى كه نتواند وكيل بگيرد ولى بتواند بنويسد، بايد غرض خود را با نوشتن بيان كند.

٢١- سبق با عوض از معاملات است، بنابر اين مُعاطات در آن جائز مى‌باشد، پس اگر با فراهم بودن همه شروط مذكوره در فقره (٩) عقد سبق را جارى نسازند ولى به طمع عوض- جائزه- مسابقه را برقرار نمايند و در پايان مسابقه شخص بازنده يا فرد ثالث عوض را ملك برنده مسابقه كند، معامله سبق صحيح است و شخص برنده مالك عوض مى‌شود.

٢٢- تمام شروطى كه در مسابقه سبق با صيغه معتبر مى‌باشند- بجز خواندن صيغه- در سبق معاطاتى هم معتبر مى‌باشند، و با فقدان يكى از آن شروط مسابقه سبق بطور معاطات باطل مى‌باشد؛ و بنابر اقوى خيار فسخى كه در فقره (٣) راجع به عقد سبق گفته شد، در سبق معاطاتى هم جارى مى‌باشد.