فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٩٢ - احكام مربوط به سبق

و چه در اعراب آن.

١٤- هر لفظى- اعم از عربى، فارسى و ...- كه مقصود را در محاورة بفهماند، طرفين مسابقه سبق مى‌توانند آن را مُبرِز عقد مسابقه قرار دهند، و عقد مسابقه را با آن جارى سازند.

١٣٤- اگر طرفين مسابقه سبق بخواهند عقد سبق را با لفظ عربى صريح و صحيح جارى سازند، چنانچه تشكيل دهندگان مسابقه مثلًا دو نفر با دو اسب و محلّلى كه انتخاب كرده‌اند باشند، بايد يكى از آن دو نفر با قصد انشاء- و ايجاد ما لم يوجد- بگويد:

«سابَقْتُكَ عَلى‌ هذَيْنِ الْفَرَسَيْنِ في‌ هذِهِ الْمَسافَةِ الْمُعَيَّنَةِ بِهذَا الْمَبْلَغِ الْمُعَيَّنِ عَلى‌ أَنْ يَكُونَ هذَا الشَّخْصُ مَعَ فَرَسِه‌ هذا مُحَلِّلًا».[١]

و سپس آن ديگرى با قصد انشاء- يعنى به قصد ايجاد ما لم يوجد- بگويد:

«قَبِلْتُ الْمُسابَقَةَ عَلى‌ هذَيْنِ الْفَرَسَيْنِ في‌ هذِهِ الْمَسافَةِ الْمُعيَّنَةِ بِهذَا الْمَبْلَغِ الْمُعَيَّنِ عَلى‌ أَنْ يَكُونَ هذَا الشَّخْصُ مَعَ فَرسِه‌ هذا مُحَلِّلًا».[٢]

١٥- براى مسابقه سبق به لحاظ وكالت و تعليق و زيادى افراد اهل مسابقه و عوض قرار ندادن و ...، اقسام زيادى متصوّر است، كه عقد هر كدام از آنها از آنچه ذكر شد دانسته مى‌شود.

١٦- هرگاه مُبرِز عقد سبق لفظ باشد، لازم نيست به لفظ ماضى- گذشته- تلفظ شود، بلكه لفظ مضارع نيز مى‌تواند مبرز عقد سبق واقع شود، حتّى اگر يكى از طرفين مسابقه به طرف ديگر بطور امر بگويد: با اين دو اسب در اين مسافت معيّن به اين مبلغ معيّن به شرطى كه اين شخص معيّن با اين اسبش مَحلّل باشد با من مسابقه بده، و طرف‌

[١] - مسابقه مى‌دهم با تو- البته با در نظر گرفتن قصد انشاء- با اين دو اسب در اين مسافت معيّن به اين مبلغ معيّن، به شرط اينكه اين شخص معيّن با اين اسبش محللّ باشد.

[٢] - قبول نمودم مسابقه را- البته با در نظر گرفتن قصد انشاء- با اين دو اسب در اين مسافت معيّن به اين مبلغ معيّن، به شرط اينكه اين شخص معيّن با اين اسبش مَحلّل باشد.