فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٢ - معصوم سيزدهم امام حسن عسكرى عليه السلام
بيست و ششم ذى الحجّة و به قول ديگر دوم يا پنجم رجب- از سال دويست و دوازده هجرى در حوالى مدينه منوّره در محلى به نام صريا متولد شدند.
دوران امامت: سى و سه سال و چند ماه- از سال دويست و بيست تا دويست و پنجاه و چهار هجرى- كه شش تن از خلفاء غاصب بنى عباس- يعنى معتصم، واثق، متوكّل، منتصر، مستعين ومعتزّ عباسى (لعنة الله عليهم)- حقّ ايشان را غصب نمودند.
زمان و مكان شهادت و مدفن آن حضرت عليه السلام: در سوم رجب- و به قولى دوم رجب- از سال دويست و پنجاه و چهار هجرى، در سن چهل و دو سالگى به دستور معتزّ عباسى توسط معتمد عباسى (لعنة الله عليهما) در سُرَّ مَن رأى- يعنى سامرّاء- با زهر مسموم شده و به شهادت رسيدند، و مرقد مطهّر ايشان در سامرّاء و در خانه و حجره محل عبادت ايشان قرار دارد.
معصوم سيزدهم: [امام حسن عسكرى عليه السلام]
اسم: حسن عليه السلام.
كنية: ابو محمد.
لقب: زكيّ، عسكري، هادي و ...، و مشهورترين القاب ايشان زكيّ و عسكري بوده است؛ و چون آن حضرت و پدر گراميشان عليهما السلام در سامرّاء در محلهاى به نام عسكر سكنى فرموده بودند، از اين جهت اين دو امام عظيم الشأن را به همان مكان نسبت داده و عسكرى مىگفتند، و همچنين به آن امام همام و پدر گرامى و جدّ بزرگوار ايشان عليهم السلام ابن الرّضا هم مىگفتند.
نام پدر: على عليه السلام.
نام مادر: حُدَيْث و به قولى سَليل، كه ايشان را جدّة هم مىگفتند، و اين بانوى مكرّمه در نهايت صلاح و ورع و تقوى بودهاند، و بعد از شهادت امام حسن عسكرى عليه السلام پناه و دادرس شيعيان بودند.
زمان و مكان تولد: طبق مشهور آن حضرت عليه السلام در هشتم ربيع الثانى- و به قولى