فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩١ - حق شخص بزرگتر

٥٤- چنانچه مورد نصيحت احكام شرعى بوده و نصيحت جو جاهل به آنها باشد، بر نصيحت كننده از باب ارشاد جاهل واجب است كه حكم خدا را بيان نمايد.

حق نصيحت كننده:

٥٥- حقوق فرد اندرزگو و نصيحت كننده بر نصيحت‌جو و اندرزخواه عبارتند از:

اول: نصيحت‌جو در برابر او متواضع باشد.

دوم: دل خود را براى فهم نصيحت او حاضر سازد.

سوم: با دقت به نصيحت او گوش فرا دهد.

چهارم: اگر نصيحتش را صَواب و مطابق با حقيقت يافت، خداوند متعال را حمد و سپاس گويد و آن را بپذيرد و در مقابل آن حق‌شناسى نمايد.

پنجم: اگر نصيحتش را صَواب و بر وفق حقيقت نيافت، وى را متهم نكند، و بداند كه او در خير خواهيش كوتاهى نكرده و فقط نظرش به خطاء رفته است؛ مگر اينكه او- نصيحت كننده- در چشم اندرزخواه مستحق بد گمانى باشد، كه در اين صورت براى سخن او ارزشى قائل نشود.

حق شخص بزرگ‌تر:

٥٦- حقوق فرد بزرگ‌تر بر فرد كوچك‌تر عبارتند از:

اول: كوچكتر او را به خاطر سنّش احترام كند.

دوم: وى را به خاطر تقدّمش در اسلام ارج نهد.

سوم: به هنگام نزاع با او مقابله نكند.

چهارم: در هنگام راه رفتن جلوتر از او نيفتد.

پنجم: او را سبك و نادان نشمرد.

ششم: اگر بزرگتر با وى خشونت كرد، تحمّل كند و او را به خاطر حقّ تقدم در اسلام و بزرگتر بودنش احترام نمايد.