فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩٠ - حق نصيحتجو

و اگر مشاور در مشورت خيانت نمايد، چنانچه مشورت كننده در اثر اعتماد به او متحمل ضرر و زيان مادى يا معنوى شود، مشاور در پيشگاه خداوند مسؤول خواهد بود.

حق مشورت شونده:

٥١- مشورت شونده- كسى كه مشورت كننده از او چاره كار خويش را مى‌جويد- چند حق بر مشورت كننده دارد:

اول: اگر در مقام مشورت چيزى را پيشنهاد كند كه مخالف با نظر مشورت كننده و يا مخالف با واقع است، مشورت كننده او را متهم نسازد، زيرا هر كسى عقيده و نظرى دارد، و مشورت كننده در عمل نمودن به نظر مشورت شونده آزاد است، پس حق ندارد او را متهم نمايد.

دوم: چون مشورت شونده نظر خود را به خوبى ارائه داده است، مشورت كننده در سپاسگزارى از او كوتاهى نكند.

سوم: اگر نظرش موافق با واقع يا موافق با نظر مشورت كننده باشد، مشورت كننده پس از بجا آوردن حمد و شكر خداوند تعالى نظر او را قبول نمايد، و در انتظار فرصتى باشد كه اگر او مشورتى بخواهد و چاره‌اى بجويد همانگونه او را پاداش دهد.

٥٢- بجا است كه اگر مشورت شونده براى بررسى و تحقيق متحمل مخارجى شده است، مشورت كننده آن مخارج را جبران نمايد؛ بلكه اگر پرداخت مخارجى را شرط كرده باشد، واجب است آن مخارج را پرداخت نمايد.

حق نصيحت‌جو:

٥٣- حقوق فرد نصيحت‌جو و اندرزخواه، بر نصيحت كننده و اندرزگو عبارتند از:

اول: نصيحت كننده آنچه را صحيح و مفيد به حال او مى‌داند از او دريغ نكند.

دوم: نصيحت خود را با ملايمت و عطوفت و در حدّ فهم و درك نصيحت جو به او ارائه نمايد، و بداند كه فهم و درك اشخاص مختلف است.