فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٧٣ - حق پا

سوم: آن را از گفتار زائد و بى‌فائده باز دارد.

چهارم: به و سيله آن به مردم نيكى كند و با آنها سخن نيكو گويد.

حق گوش:

١٤- حق گوش بر صاحبش اين است كه آن را از شنيدن غيبت و جميع صداهاى حرام باز دارد.

حق چشم:

١٥- چشم انسان بر صاحب خود دو حق دارد:

اول: اينكه آن را از نگاه كردن به محرّمات باز دارد.

دوم: با نگاه كردن توسط آن عبرت بگيرد، زيرا چشم دروازه عبرت آموزى است.

حق دست:

١٦- دست انسان بر صاحب خود سه حق دارد:

اول: اينكه آن را به سوى محرّمات دراز نكند.

دوم: آن را از چيزهايى كه خداوند متعال بر آن واجب كرده است نبندد.

سوم: آن را با بستن از بسيارى چيزها كه برايش مباح مى‌باشند ولى ترك آنها بهتر است و نيز با گشودن در بسيارى از چيزها كه بر او واجب نيستند ولى انجام آنها بهتر است گرامى دارد.

حق پا:

١٧- پا بر صاحب خود چهار حق دارد:

اول: به وسيله آن به سوى محرّمات حركت نكند.

دوم: آن را از چيزهايى كه خداوند متعال بر آن واجب كرده است نبندد.