فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٦٢ - قسم دوم - دفاع از حقوق شخصى
را بگيرند، هرچند با سنگ و تير باشد؛ و چنانچه آسيبى بر او وارد شود ضمان ندارد.
١٧٠- جلوگيرى از كسى كه بدون شهوت و رَيبَة به محارم خويش نظير مادر و خواهر و ... نگاه مىكند حرام است، و كسى كه مانع شود و آسيبى به او برساند، ضامن مىباشد.
١٧١- هرگاه كسى با شهوت به جايى از بدن محارم خود بنگرد و يا به عورت آنها نگاه كند- هرچند بدون شهوت- در حكم نامحرم مىباشد؛ و اگر منع و تنبيه در او اثر نكند، جائز است با سنگ و تير او را بازدارند؛ و در اين فرض هر آسيبى هم كه بر او وارد آيد هدر است و ضمان ندارد.
١٧٢- هرگاه فرد نابينا روبروى عورت زن لخت باشد به گونهاى كه اگر چشم داشت مىتوانست ببيند، جائز نيست آسيبى به او برسانند؛ و اگر كسى آسيبى به او برساند، ضامن مىباشد، و همچنين است حكم كسى كه چشمش دوربين نيست و ميان او و زنها به مقدارى فاصله باشد كه آنها را نبيند و تميز ندهد.
١٧٣- هرگاه ميهمانى با شهوت پسر صاحب خانه را نگاه كند، او بايد از خود دفاع كند و طرف را بازدارد؛ و اگر دست برندارد، مىتواند او را با تير بزند، و ضامن آسيب وارد شده بر او هم نمىباشد.