فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٤٤ - تحكيم

تحكيم، صلح با كفار

تحكيم:

تحكيم آن است كه كفار فردى از مسلمين را به عنوان حاكم قرار دهند، و حكم صادره از سوى او را بپذيرند، كه در اين صورت تا صدور حكم از سوى او در امان مى‌باشند.

٨٧- اگر كفار به مقتضاى حكم كسى كه امام معصوم عليه السلام او را قبول دارند راضى باشند و عمل نمايند، اجابت درخواست تحكيم آنها جائز است، و چنين فردى بايد عاقل، بالغ، مسلمان، فقيه، عادل، دانا به مصالح حال و آينده و بنابر احوط مرد و آزاد باشد.

٨٨- اگر حاكم قبل از صدور حكم بميرد، امان باطل مى‌شود و كفار به مأمن خود بازگردانده مى‌شوند.

٨٩- جائز است يك حكم به دو حَكَم يا بيشتر مستند شود، و در اين صورت اگر يكى از آنها بميرد، حكم بقيه باطل مى‌گردد؛ ولى اگر دو حَكَم مورد قبول، دو حكم مستقل صادر نمايند، مسلمين در اجراء يكى از آن دو مخيّر مى‌باشند.

٩٠- اگر حكم حاكم مورد قبول منافى شرع نباشد، لازم الإجراء است.