فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٣١ - دسته دوم - امور حرام

دعوت اسلام را شنيده و عالم به بعثت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌باشند مستحب است؛ و اگر مسلمانى پيش از دعوت كفار به اسلام، فرد يا افرادى از آنها را بكشد، گناهكار است؛ ولى قصاص و ديه بر او تعلق نمى‌گيرد.

دوم: مبادرت به جنگ، در صورتى كه امام عليه السلام آن را لازم بدانند.

سوم: آغاز نبرد با دشمنانى كه نزديكتر هستند؛ مگر اينكه از دشمن دورتر ترس بيشترى باشد و يا امام عليه السلام طبق مصلحتى با دشمنان نزديك صلح كرده باشند.

دسته دوم- امور حرام:

٤٤- امور حرام مربوط به مجاهدين عبارتند از:

اول: جهاد ابتدائى در چهار ماه حرام- رجب، ذى‌القعدة، ذى الحجّة و محرم-[١] با دشمنانى كه براى اين ماهها حرمت قائلند و جهاد در اين ماهها را حرام مى‌دانند و در اين ماهها با مسلمانان جنگ ندارند؛ ولى جهاد ابتدائى با كسانى كه جهاد در اين ماهها را حرام نمى‌دانند و با مسلمانان در اين ماههاى حرام جنگ دارند حرام نيست.

دوم: مبادرت به جنگ در صورتى كه امام عليه السلام آن را منع كرده باشند.

سوم: فرار از جنگ پس از رويارويى با صفوف دشمنان، در صورتى كه شمار دشمنان دو برابر مسلمانان يا اندكى كمتر از دو برابر باشد، و در اين فرض فرار حرام است حتى اگر جنگجوى مسلمان بداند كشته مى‌شود؛ مگر اينكه فرار به قصد حيله باشد، مثلًا بخواهد به آفتاب پشت كند، يا بر بلندى برود تا خود را به جايى كه آب دارد برساند يا پشت كوه قرار گيرد و يا به ديگر مسلمانان ملحق شود؛ اما اگر شمار دشمنان بيش از دو برابر مسلمين باشد، مقاومت در برابر آنان واجب نيست؛ بلى، با گمان به پيروزى مقاومت در برابر آنها مستحب است.

چهارم: كشتن كودكان و ديوانه‌هاى كفار و نيز كشتن زنان آنها، اگرچه مردان خود را در جنگ يارى دهند.

[١] - چون جهاد ابتدائى در اين چهار ماه حرام است، بدين جهت اين چهار ماه را ماههاى حرام ناميده‌اند.