فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٢٩ - شرائط جزية

سيزدهم: در دارالإسلام ناقوس نزنند.

چهاردهم: خانه‌هاى خود را همسطح خانه‌هاى مسلمانان و يا بلندتر از خانه‌هاى آنان نسازند.

پانزدهم: صوت خود را در هنگام خواندن كتابهايشان بلند ننمايند.

٣١- اگر شرائط مذكوره در عقد جزية شرط شده باشند و كفار كتابى از آنها تخلف نمايند حربى مى‌شوند و قتلشان واجب است؛ و اگر در عقد جزية شرط نشده باشند، چنانچه تخلف كنند تعزير مى‌گردند.

٣٢- اگر امام معصوم عليه السلام با كفار كتابى صلح كنند بر اينكه زمينهاى آنها مال خودشان باشد، چنانچه عدم احداث عبادتگاه را شرط نكرده باشند، آنها مى‌توانند در دار الإسلام براى خود عبادتگاه بسازند؛ بلكه مى‌توانند هر كارى را كه حلال و مقدّس مى‌دانند انجام دهند؛ البته اگر عدم انجام آن كار با آنها شرط نشده باشد.

٣٣- اهل جزية مى‌توانند عبادتگاههايى كه قبلًا در ممالك اسلامى داشته‌اند و فعلًا ويران شده يا نياز به تعمير دارند را مجدّداً بسازند يا مرمّت نمايند.

٣٤- هرگاه اهل جزية از مسلمانى خانه‌اى بخرد كه از خانه ديگر مسلمين بلندتر باشد، مى‌تواند آن را به همان حال بگذارد.

٣٥- هرگاه كافر ذمّى از ذمّى بودن در دار الإسلام سر باز زند، امام معصوم عليه السلام او را به دار الحرب كه مأمن او بوده است برمى‌گردانند؛ و اگر پس از رها كردن خود از ذمّى بودن و پيش از اجراء حكم بر او مسلمان شود، به غير از قصاص و حدّ و مالى كه از مسلمين تصاحب كرده است، همه تخلّفات او بخشيده مى‌شوند؛ ولى اگر با مسلمانان بجنگد و مغلوب شود و اسير گردد و پس از استرقاق- برده شدن- يا پرداخت فدية مسلمان گردد، تخلّفات از او ساقط نمى‌شوند.

٣٦- اگر امام معصوم عليه السلام براى مدت معيّنى يا براى هميشه بر اهل ذمّة جزية قرار دهند و سپس رحلت كنند، بر جانشين آن حضرت و امام معصوم پس از ايشان واجب است كه قرارداد آنها را امضاء نمايند؛ ولى اگر مدت را مطلق گذاشته باشند، امام معصوم‌