درآمدى بر تفسير جامع روايى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢٩ - ٢٠ تفسير قرآن بدون اشاره به آيهاى خاص

مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ»[١] وقالَ: «وَ لا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِياماً»[٢] وقالَ: «لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْياءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ»[٣].[٤]

«هر گاه در باره چيزى براى شما سخن گفتم، از كتاب خدا از من بپرسيد [كه در كجاى قرآن، چنين آمده است‌]».

سپس در قسمتى از سخنانش فرمود: «پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از قيل و قال و تباه كردن اموال و زياد پرسش كردن، نهى فرمود».

به ايشان گفته شد: اى پسر پيامبر خدا! اين مطلب، در كجاى كتاب خدا آمده است؟

فرمود: «خداوند عز و جل مى‌فرمايد: «در بسيارى از رازگويى‌هاى ايشان، خيرى نيست، مگر كسى كه [بدين وسيله‌] به صدقه يا كار پسنديده يا سازشى ميان مردم، فرمان دهد»، و فرموده است: «و اموال خود را- كه خداوند، آن را وسيله قوام [زندگى‌] شما قرار داده- به سفيهان مدهيد»، و فرموده است:

«از چيزهايى كه اگر براى شما آشكار گردد، شما را اندوهناك مى‌كند، مپرسيد»».

افزون بر ساير رواياتى كه مضمون اين روايت را تأييد و تقويت‌

[١]. نساء: آيه ١١٤.

[٢]. نساء: آيه ٥.

[٣]. مائده: آيه ١٠١.

[٤]. ر. ك: الكافى: ج ١ ص ٦٠ ح ٥.