١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٣٥ - بررسی و تحلیل احادیث شیعه در باره قضا شدن نماز صبح پیامبر

رحم کرد.

سند این حدیث بر اساس معیار‌های رجالی صحیح است؛ چون افراد واقع در سند، همه امامی مذهب و عادل هستند. پس همان گونه که علامه مجلسی نیز گفته[١]‌ از نظر سند، حدیثی
معتبر است.

حدیث ٥.

روی زرارة فی الصحیح، عن أبی جعفر٧ قال: ... أن رسول الله٦ عرس فی بعض اسفاره و قال: من یكلؤنا؟ فقال بلال: أنا. فنام بلال و ناموا حتی طلعت الشمس. فقال٦: یا بلال! ما ارقدك؟ فقال: یا رسول الله! أخَذ بنفسی الذی أخذ بانفاسكم. فقال رسول الله٦: قوموا فتحولوا عن مكانكم الذی اصابكم فیه الغفلة ...؛

امام باقر٧ فرمود: رسول خدا٦ در برخی سفرهایش فرود آمد و [آن گاه] فرمود: چه کسی عهده‌دار [فوت نشدن نماز صبح] ما می‌شود؟ بلال گفت: من، ولی بلال خوابش برد و آنان [هم] خوابیدند تا خورشید طلوع کرد. پس پیامبر فرمود: ای بلال، چه چیزی تو را به خواب برد؟ بلال جواب داد: ای رسول خدا، جانم را آن کسی گرفت [مرا به خواب برد] که جان شما را گرفت [شما را خواباند]. آن گاه پیامبر فرمود: برخیزید و از محلی که این غفلت از آنجا به شما رسید، نقل مکان بدهید.

این حدیث را شهید اول در الذكری نقل کرده و با این الفاظ در کتاب‌های حدیثی پیش از شهید روایت نشده است. محدثان دیگر بعد وی، مثل مجلسی،[٢] و شیخ حر عاملی،[٣] نیز به نقل از شهید، حدیث را ذکر کرده‌اند.

با توجه به این که این روایت در منابع شناخته شده حدیثی وجود ندارد و از طرفی تصحیح شهید بر اساس مبانی خودش بوده است، شاید نتوان این روایت را به عنوان یک حدیث صحیح بر اساس مبانی فعلی تلقی کرد.

حدیث ٦.

عدة من اصحابنا، عن احمد بن محمد بن خالد، عن علی بن الحكم، عن ابان الاحمر، عن حمزة بن طیار، عن أبی عبدالله٧ قال: قال لی: اكتب فأملی علی إن من قولنا إن الله تحتج علی العباد بما آتاهم و عرفهم ... فنام رسول الله٦ عن الصلاة، فقال: أنا أنیمك و أنا اوقظك، فاذا قمت فصل لیعلموا اذا اصابهم ذلك كیف یصنعون لیس كما یقولون اذا نام عنها هلك...؛[٤]


[١]. سوره احزاب، آیه٢١.

[٢]. امالی الصدوق، ص٥٦٥؛ مرآة العقول، ج١٥، ص٢١٦.

[٣]. رجال النجاشی، ص٤١٠.

[٤]. فهرست الطوسی، ص١٦٣.