موسوعة الإمام الخميني 47 (سرّ الصلوة) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥٩ - سرّ تكبيرات ثلاثه اختتاميه

سرّ تكبيرات ثلاثه اختتاميه‌

خاتمه در تكبيرات ثلاثه اختتاميه است و آن سرّ اجمالى تكبيرات افتتاحيه است. چنانچه سالك تا رفع حجب سبعه را نكند، وصول به باب اللَّه براى او رخ ندهد و فتح ابواب دخول در محضر براى او نشود و به واسطه رفع حجبْ كشف سبحات جمال و جلال بر او شود. همين طور، پس از رجوع از مقام وصول و فناى محض و حصول حالت صحو، تجلّيات ذاتيه و تجلّيات اسمائيه و تجلّيات افعاليه- به عكسِ ترتيب سلوك الى اللَّه- بر قلب او شود، و براى هر يك از تجلّيات تكبيرى گويد. و چون اين تجلّيات به كثرتْ حجاب جمال محبوب نشود، سالك با هر رفع يدى اشاره به عدم احتجاب از مقامى كند؛ چنانچه در تكبير اوّل جلوه ذات را در حضرت اسماء و صفات مشاهده كرده، با رفع يد اشاره كند به آن‌كه تعينات اسماء و صفاتْ حجاب تجلى ذات نيستند. و در تكبير دوم، تجلّيات اسمائى را در حضرات اعيان مشاهده كند، بلكه تجلّيات ذاتى را نيز در آنها مشاهده كند، و با رفع يد اشاره به عدم احتجاب نمايد. و در تكبير سوم، تجلّيات ذاتى و اسمائى و افعالى را در مرآت اعيان خارجى شهود