موسوعة الإمام الخميني 47 (سرّ الصلوة) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٧ - فصل دوم وصف نماز سالك و ولىّ كامل

و اصوب از آن نخواهد بود؛ پس تركيبات بى‌حاصل ديگر را كه از مغزهاى بى‌خرد مدّعيان ارشاد و عرفان است بايد رها كرد.

و شيخ عارف كامل ما، جناب شاه آبادى‌ [١]- روحى فداه- مى‌فرمودند:

«جميع عبادات سرايت دادن ثناى حق جلَّت عظمته است تا نشئه مُلكيه بدن. و چنانچه از براى عقل حظّى از معارف و ثناى مقام ربوبيت است، و از براى قلب‌

[١] فقيه، اصولى، عارف و فيلسوف برجسته، مرحوم آية اللَّه ميرزا محمدعلى اصفهانى‌شاه‌آبادى، فرزند مرحوم آية اللَّه ميرزا محمدجواد حسين‌آبادى اصفهانى. به سال ١٢٩٢ ق در اصفهان متولد گشت.

پس از طى مراحل علمى مقدماتى در اصفهان و تهران به حوزه‌هاى مقدّسه نجف و سامرّا مشرّف شده از محضر اساتيد بزرگى چون مرحوم صاحب جواهر، آخوند خراسانى، و شريعت اصفهانى، بهره جست و به‌زودى به درجه اجتهاد نائل و در فقه، فلسفه و عرفان، به مقام والايى دست يافت و به تدريس فقه، اصول و فلسفه پرداخت به نحوى كه حوزه درس ايشان از قوى‌ترين حوزه‌هاى درسى سامرّاء بوده است. پس از مراجعت از عراق نخست در تهران مقيم گشته سپس به قم مشرف مى‌شود و مدت هفت سال در شهر مقدس قم رحل اقامت مى‌افكند. در طول اقامت ايشان در قم حضرت امام خمينى قدّس‌اللَّه نفسه الزّكية از درس اخلاق و عرفان وى بهره مى‌برد. معظم‌له در موارد متعدد در اين كتاب و كتاب‌هاى ديگر با احترام و تجليل فراوان از آن استاد عالى‌قدر ياد نموده و افاضاتش را نقل فرموده‌اند. مرحوم شاه‌آبادى علاوه بر تدريس در علوم و فنون مختلف و تربيت شاگردان برجسته، تأليفات متعددى در زمينه‌هاى مختلف از خود به جاى گذاشته است. آن بزرگ مرد علم و عمل در سال ١٣٦٩ هجرى قمرى در سن هفتاد و هفت سالگى در تهران به ملأ اعلى پيوست و در جوار حضرت عبدالعظيم الحسنى، در مقبره مرحوم شيخ ابوالفتوح رازى، مدفون گرديد. حشره اللَّه مع النبي محمّد وآله الطاهرين.