موسوعة الإمام الخميني 47 (سرّ الصلوة) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٧٤ - مراتب ازاله رجس (ظاهرى و باطنى)

وقال، تعالى شأنه: وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ [١].

[مراتب ازاله رجس (ظاهرى و باطنى)]

پس، آنچه منافات دارد با محفل انسِ محبوب و مجلس قرب دوست، از خود دور كن و خود را از آن مهجور. هجرت كن از رجس ظاهرى به تنظيف بدن و لباس و به تخليه جوف از اذاى رجز شيطان، كه فضول مدينه فاضله است؛ و از رجس باطنى، كه مفسد مدينه عظما و امّ‌القرى است، به تخليه تامّه و تصفيه كامله؛ و از اصل اصول و شجره ملعونه خباثت، به هجرت از انّيت و انانيت و ترك غير و غيريت؛ و چون بدين مقام رسيدى، از تصرّف شيطان خبيث مخبث خارج شدى، و از رجز و رجس هجرت كردى، و لايق حضور درگاه جليل و مخلّع شدن به خلعت خليل گرديدى؛ و يك ركنِ هجرت و مسافرت الى اللَّه و معراج وصولْ حاصل شده، كه آن خروج از منزلگاه و بيت نفس است. و باقى مانده ركن دوم، كه در اصل نماز حاصل شود، و آن حركت الى اللَّه و وصول به باب اللَّه و فناى به فناء اللَّه است. قالَ تَعالى‌: وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهاجِراً إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ‌ [٢].

پس، معلوم شد كه اين سفر معنوى و معراج قرب حقيقى را دو ركن است، كه يك ركن آن در باب طهارات حاصل شود، كه سرّ آن تخليه، و سرّ سرّ آن تجريد، و سرّ مستسرّ آن تنزيه، و سرّ مقنع به سرّ آن تنزيه از تنزيه و تقييد است؛ و ركن‌

خباثت‌آور، شيطان رانده شده (از درگاه خدا)». (من لايحضره الفقيه، ج ١، ص ١٦، حديث ٢؛ وسائل الشيعة، ج ١، ص ٣٠٨؛ «كتاب الطّهارة»، «أبواب أحكام الخلوة»، باب ٥، حديث ٨)

[١] «و از پليدى دورى كن». (المدّثّر (٧٤): ٥)

[٢] «آن كس كه از خانه‌اش هجرت كننده به سوى خدا و رسول او خارج شود، آنگاه مرگ او را دريابد، همانا پاداش او بر خدا لازم شده است». (النساء (٤): ١٠٠)