موسوعة الإمام الخميني 47 (سرّ الصلوة) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٦ - تأثير متقابل ظاهر و باطن و اثر اعمال خير و شر در نفس

نباشد در آن احدى سواى او» و فرمود: «هر قلبى كه در آن شك و شرك است ساقط است؛ و همانا زهد در دنيا را اراده فرمود تا آن‌كه فارغ شود قلوب آنها براى آخرت» [١].

[تأثير متقابل ظاهر و باطن و اثر اعمال خير و شر در نفس‌]

و حضرت صادق‌ [٢]- عليه السلام- فرمود كه «حضرت على بن الحسين- عليهما السلام- وقتى مى‌ايستاد به نماز، رنگش متغير مى‌شد؛ و وقتى سجده مى‌كرد، سرش را بلند نمى‌فرمود تا آن‌كه عرق از او مى‌ريخت» [٣]. و «آن حضرت وقتى در نماز مى‌ايستاد، مثل ساقه درختى بود كه حركت نمى‌كرد از او چيزى مگر چيزى را كه باد حركت مى‌داد» [٤].

و از ابوحمزه ثمالى منقول است كه گفت: «ديدم حضرت على بن الحسين را كه نماز مى‌خواند، پس رداى آن حضرت از منكبش افتاد و تسويه نفرمود آن را تا از نماز فارغ شد. پس، از آن حضرت سؤال نمودم از آن، فرمود:" واى بر تو، آيا مى‌دانى در محضر كى بودم؟ همانا از بنده قبول نشود نمازى الّا آنچه را اقبال نموده در آن". گفتم:" فدايت شوم هلاك شديم ما"، فرمود:" كَلّا، خداى تعالى تمام مى‌كند آن را به نافله‌ها"» [٥].

[١] الكافي، ج ٢، ص ١٦، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب الإخلاص»، حديث ٥؛ بحار الأنوار، ج ٦٧، ص ٢٣٩، حديث ٧.

[٢] در نسخه اصل «باقر العلوم» به جاى «صادق» ثبت شده است.

[٣] الكافي، ج ٣، ص ٣٠٠، «كتاب الصلاة»، «باب الخشوع في الصلاة»، حديث ٥؛ وسائل الشيعة، ج ٥، ص ٤٧٤، «كتاب الصلاة»، «أبواب أفعال الصلاة»، باب ٢، حديث ٢.

[٤] الكافي، ج ٣، ص ٣٠٠ «كتاب الصلاة»، «باب الخشوع في الصلاة»، حديث ٤؛ وسائل الشيعة، ج ٥، ص ٤٧٤، «كتاب الصلاة»، «أبواب أفعال الصلاة»، باب ٢، حديث ٣.

[٥] تهذيب الأحكام، ج ٢، ص ٣٤١، حديث ١٤١٥؛ وسائل الشيعة، ج ٥، ص ٤٧٨، «كتاب الصلاة»، «أبواب أفعال الصلاة»، باب ٢، حديث ٦.