موسوعة الإمام الخميني 47 (سرّ الصلوة) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١٢ - وصل در مراحل بعد از رفع حجاب و فتح ابواب

پس، چون ترك كونين و طرح نشأتين كردى، خود را مخاطب به خطاب «الْآنَ وَصَلْتَ إلَيَّ فَسَمِّ بِاسْمي» [١] دان؛ و الّا خود را در سلك جنود شيطان و در شمار عَبَدَه اوثان شمار.

و چون خطاب الهى را به گوش بصيرت شنيدى و اذن دخول در حضرت يافتى، بسم اللَّه گفته داخل شو.

و اگر از روى اخلاص و حقيقت متذكّر حق شدى و حقيقت اسم و مسمّا را به تعليم عَلَّمَ الْاسماء [٢] دريافتى، مشمول خطاب «ذَكَرَني عَبْدي» [٣] شوى؛ و الّا مطرود به «يا كاذِبُ، أتُخادِعُني» [٤] گردى.

پس ساكت شو و منتظر خطاب احْمَدْنى حق شو. پس، از روى خلوص قلب و صفاى باطنْ جميع محامد را مقصور به حق كن، تا مشمول خطاب «حَمَدَني عَبْدي» [٥] شوى؛ و الّا به يا مُنافِق خود را مخاطب دان.

و اگر حق را به رحمت رحمانيه و رحيميه از روى حقيقت خواندى، مفتخر به «أثْنى‌ عَلَيَّ عَبْدي» [٦] شوى.

و چون‌ مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ‌ گفتى، منتظر نداىِ «مَجَّدَني عَبْدي» [٧] باش.

[١] «اينك به من رسيدى پس نام مرا ببر». (علل الشرائع، ص ٣١٥، حديث ١؛ نيز ر. ك: صفحه ١١٠)

[٢] «نام‌ها را تعليم داد». (برگرفته از آيه ٣١ سوره بقره)

[٣] ر. ك: أسرار العبادات وحقيقة الصلاة، ص ٤٦- ٤٧.

[٤] ر. ك: صفحه ١٠٧.

[٥] ر. ك: أسرار العبادات وحقيقة الصلاة، ص ٤٧.

[٦] همان.

[٧] همان.