٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢١١

كتاب از كتب فتوايى شيخ نباشند (١٤٠)، تنها قائل آن، ابن براج است و اصباح نيز آن را پذيرفته است؛ در حالى كه مشهور، قائل به مهر كامل است. (١٤١)

٣. استحباب وضو براى محدثى كه مى‌خواهد نوشته قرآن را مس كند. (١٤٢)از سرائر تنها عدم وجوب استفاده مى‌شود و (١٤٣)تصريح به استحباب مخصوص مهذب ابن براج است (١٤٤)كه اصباح (١٤٥)، عبارت خود را از او گرفته است. در ميان كلمات فقها، عبارتى كه به نظر اصباح در اين زمينه اشاره داشته باشد، به دست نيامد.

٤. اگر در ارث، دايى تنها باشد (١٤٦)و با عمو جمع شود، يك ششم از ارث سهم مى‌برد ولى مشهور، سهم او را يك سوم مى‌داند. (١٤٧)

٥. محروميت (١٤٨)پدر از ميراث فرزند در فرض تبرّى از جريره و ارث فرزند (١٤٩). در اين مسئله اصباح عين عبارت مهذب (١٥٠)را نقل كرده است.

٦. اگر جد يا جده مادرى تنها باشد و با كلاله پدر جمع شود، سهم او از


(١٤٠) جواهر الكلام، ج٣٩، ص٢٧٤؛ مدارك العروة، ج٦، ص٢٥٤ و ج٢٦، ص١٩٥.
(١٤١) تجليل تبريزى، ابوطالب، التعليقة الاستدلالية على تحرير الوسيلة، ص٦٣٥، تصحيح و تحقيق: مؤسسه العروج.
(١٤٢) اصباح الشيعه، ص٢٨، جواهر الكلام، ج٢، ص٣١٤.
(١٤٣) السرائر، ج١، ص٥٧.
(١٤٤) المهذب، ج١، ص٣٢.
(١٤٥) اصباح الشيعه، ص٢٨.
(١٤٦) ولى در فرضى كه دايى تنها نباشد ـ مثلاً دو دايى و يا دايى و خاله ـ قول مشهور را قبول دارد (اصباح الشيعه، ص٣٦٨).
(١٤٧) كنز الفوائد في حلّ مشكلات القواعد، ص ٤٣٠؛ مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول(ص)، ج٢٣، ص١٧٧(ر.ك: نهايه ص٦٥٥؛ مختلف الشيعه، ج٩، ص٤٨ ـ ٤٩).
(١٤٨) اصباح الشيعه، ص٣٧٤.
(١٤٩) جواهر الكلام، ج٣٩، ص٢٧٣ ـ ٢٧٤.
(١٥٠) المهذب، ج٢، ص١٦٧.