٢. يحيى بن سعيد حلى (م ٦٩٠ هـ . ق ): وى در نماز استسقاء (٢١٣)به پيروى از اصباح (٢١٤)تعبير «شوابّ» را به كار برده و از آن پس اين واژه در فقه رايج شده است.

٣. علامه حلّى (م ٧٢٦ هـ . ق ): نگاه علاّمه حلّى به اصباح از دو جهت، قابل توجه است: نخست از نظر وجاهت و موقعيت علامه در ميان فقها و دوم از اين جهت كه وى نخستين كسى است كه از اصباح با نام ياد مى‌كند و به نقل و بررسى ديدگاه‌هاى كيدرى مى‌پردازد. ياد كرد علامه از اصباح در كتاب «مختلف» (٢١٥)به بيش از بيست مورد مى‌رسد.

بيشتر مطالبى كه علامه به اصباح نسبت داده، در اصل از غنيه، نهايه و مهذّب است و خود علاّمه نيز به مأخذ اصلى اشاره كرده است؛ (٢١٦)با اين حال، گاهى اشكال تنافى در عبارت را كه در واقع متوجه مأخذ اصلى ـ مثلاً غنيه (٢١٧)است، متوجه اصباح مى‌كند. (٢١٨)

حدود نيمى از مواردى كه علامه از كيدرى نقل كرده، مربوط به كتاب النكاح اصباح است كه كيدرى در آن بيش از هر باب ديگرى عباراتى دارد كه ساخته و پرداخته قلم خويش است و مانند آن كمتر در باب‌هاى ديگر يافت مى‌شود.

(٢١٣) الجامع للشرايع، ص ١١٩.
(٢١٤) اصباح الشيعه، ص١٠٦.
(٢١٥) علامه در ميان كتابهايش تنها در مختلف از اصباح نام برده است.
(٢١٦) به عنوان نمونه، علامه پس از نقل عبارت اصباح ـ كه از غنيه است ـ مى‌گويد: و كذا قال ابن زهرة (ر.ك: مختلف الشيعه، ج٩، ص٤٩).
(٢١٧) مختلف الشيعه، ج٦، ص٣١٣؛ اصباح الشيعه، ص٣٤٧؛ غنيه، ص٣٩٩.
(٢١٨) براى نمونه ر.ك: مختلف الشيعه، ج٦، ص٣١٣ كه علامه بر عبارت وام گرفته اصباح (ص ٣٤٧) از غنيه (ص٢٩٩) در مسئله وقف بر عشيره و قوم اشكال مى‌كند، البته اين اشكال در همين مقاله پاسخ داده شده است.