اين حاشيه تنها شامل كتاب‌هاى عقل و جهل و علم كافى مى‌شود. وى نوه صاحب معالم و نواده شهيد ثانى است. اين اثر نشان از قدرت علمى و ادبى و لغوى نويسنده دارد. نكات ادبى ظريف، معانى لغوى لطيف، غور در وجوه و احتمالات فراوان در روايات، تبيين احاديث با استعانت از آيات و روايات، گوياى برترى اين شرح بر حواشى ديگر كافى است. مقايسه اين شرح با ساير شروح نشان مى‌دهد كه نويسنده از ديگران اقتباس نكرده است. بنابراين مى‌توان گفت: اين حاشيه سرشار از مطالب تازه است.

شارح به اسناد اخبار و احوال رجال نپرداخته و آن را به كتاب‌هاى ديگر ارجاع داده است. وى به يك نسخه از كافى بسنده نكرده، بلكه تلاش كرده با استفاده از نسخ گوناگون، بهترين عبارات را برگزيند و گاه به اختلاف نسخ اشاره مى‌كند.

بعضى از ديگر آثار او عبارت است از:

الدّر المنثور من الخبر المأثور و غير المأثور، تنبيه الغافلين و تذكير العاقلين، حاشيه بر شرائع الاسلام و الالفيه و الفوائد المدنيه و مختصر نافع و معالم و من لايحضره الفقيه و شرح لمعه، رد بر سلطان العلما و محمد امين استرآبادى و من يبيح الغنا و صوفيه، شرح صحيفه سجاديه و... .

١٢ ـ الحاشية على اصول الكافي، على بن زين الدين ثانى بن محمد بن حسن بن زين الدين عاملى معروف به شيخ على صغير (زنده در ١١٠٢)، تحقيق: محمد حسين درايتى، ١ ج، ١٣٦ ص.

مؤلف در قياس با عمويش شيخ على كبير ـ صاحب الدر المنظوم كه پيش از اين معرفى شد ـ به «شيخ على صغير» معروف شد. اين كتاب كه تنها به كتاب توحيد كافى پرداخته، محتمل است برگرفته از پيش نويس‌هاى شيخ على كبير باشد. اين اثر به دليل حجم كم آن، همراه «الدر المنظوم» در يك مجلد به چاپ