٥. روايات ضمان شوهر در صورت نزديكى قبل از نه سالگى: دسته‌اى از روايات صحيح (٢٧)و غير صحيح ، بر ضامن بودن كسى كه قبل از نه سالگى با دخترى نزديكى كند و سبب ايجاد عيبى در او شود، دلالت مى‌كند. امام صادق(ع) مى‌فرمايد:

مَنْ وَطِئَ امْرَأَتَهُ قَبْلَ تِسْعِ سِنِينَ فَأَصَابَهَا عَيْب فَهُوَ ضَامِن (٢٨)؛

كسى كه با همسرش قبل از رسيدن به نه سالگى نزديكى كند و عيبى بر او وارد شود ضامن است.

همچنين ايشان در روايت ديگرى مى‌فرمايد :

... اِءن كَانَ دَخَلَ بِهَا حِينَ دَخَلَ بِهَا وَ لَهَا تِسْعُ سِنِينَ فَلَا شَيء عَلَيْه ... (٢٩)؛

اگر شوهر به همسرش كه در زمان نزديكى نه سال دارد دخول كند و به سبب نزديكى عيبى بر همسر وارد شود، چيزى بر عهده شوهر نيست.

ظاهر اين روايات نشان مى‌دهد كه دختر قبل از اتمام نه سالگى قابليت نزديكى ندارد و اگر با او نزديكى شود و باعث صدمه‌اى به او گردد به سبب تعدى ، ضمان ثابت است، به خلاف وقتى كه نُه سال او كامل شود و قابليت نزديكى پيدا كند كه در اين هنگام اگر به واسطه نزديكى عيبى ايجاد شود ضمانى وجود ندارد؛ چون

(٢٦) مجمع الفائدة والبرهان ، ج٩ ، ص١٩٢ .
(٢٧) دو صحيحه از حلبى و صحيحه حمران و چند روايت ديگر، مراجعه كنيد به: وسائل الشيعه، ج٢٠، باب ٤٥ از ابواب مقدمات النكاح و آدابه ،ح ٥ و ٦ و ٧ و ٨ و ٩.
(٢٨) وسائل الشيعة، ج٢٠، باب ٤٥ از ابواب مقدمات النكاح و آدابه، باب أنه لا يجوز الدخول بالزوجة حتى تبلغ تسع سنين فإن فعل قبل ذلك فعيبت أو أفضاها ضمن و حكم الدخول بالأمة قبل ذلك، ص١٠١.
(٢٩) همان، ح٩.