به شمار مى‌رود. در كارنامه علمى او تدوين كتاب‌هايى با ارزش به چشم مى‌خورد؛ از جمله: انوار البلاغة في علم المعاني و البيان، الحدود و الديات، رساله رضاعيه، رساله در مواريث، موائد در علم كلام، ترجمه قرآن كريم و صحيفه سجاديه و معالم الدين و كافيه در نحو، حاشيه بر انوار التنزيل بيضاوى و مواريث قواعد علامه، شرح دعاى صباح و شافيه در صرف و شرح شمسيه و تلخيص المفتاح و شرح نظام در صرف و قواعد الاحكام و... .

بخش زيادى از صفحات پايانى جلد پنجم به فهرست آيات ، احاديث، اعلام، اماكن، كتاب‌ها، فرق و مذاهب، جماعت‌ها و قبايل، حوادث و غزوات و وقايع و ايام، اشعار، مصادر تحقيق و فهرست مطالب اختصاص دارد.

١٥ ـ البضاعة المزجاة، محمد حسين بن قارياغدى (زنده در ١٠٩٨)، تحقيق: حميد احمدى جلفايى، ٢ ج، ٦٣٠ + ٦٢٤ ص.

اين اثر در شرح روضه كافى است. روايات روضه كافى در موضوعات گوناگون و بدون تبويب خاص است؛ لذا شارح در ابتدا فهرستى موضوعى براى احاديث نگاشته و آنها را به سى باب مرتب كرده تا دسترسى به روايات روضه را تسهيل كند. نويسنده، براى شرح روضه، تمامى كلمات و عبارات غير واضح را تبيين كرده و به بيان وجوه محتمل پرداخته است. از اين رو اين شرح گسترده، از مهم‌ترين شروح روضه به شمار مى‌رود.

اشاره مؤلف به اختلاف نسخه‌ها از وجود نسخه‌هاى گوناگون كافى نزد او حكايت مى‌كند.

محقق در مقدمه (ص ٨ ـ ١٠) يازده شرح و حاشيه براى روضه كافى معرفى كرده است.

١٦ ـ منهج اليقين (شرح نامه امام صادق(ع) به شيعيان)، سيد علاءالدين محمد گلستانه (م ١١١٠)، تحقيق: سيد مجتبى صحفى و على صدرايى خويى، ١ ج،