٤. برخى از اصباح منسوب به صهرشتى، با عنوان «شرح مصباح» ياد كرده‌اند (١٣)كه منظور، «مصباح الشريعه» منسوب به امام صادق(ع) يا خود صهرشتى است. (١٤)اين كتاب در بردارنده احاديث اخلاقى است. بنابراين، بر فرض ثبوت كتابى با نام اصباح براى صهرشتى، موضوع آن اخلاق است و نسبتى با اصباح مورد نظر ما ندارد.

منتجب الدين در فهرست خود از فردى با نام «قطب الدين محمد» فرزند «اوحد الدين حسين بن ابى الحسين قزوينى» نام مى‌برد. (١٥)سيد بحر العلوم پس از آنكه او را مشهور به قطب الدين معرفى مى‌كند، مى‌افزايد: «احتمال دارد اين شخص همان قطب الدين كيدرى معروف باشد كه احكام از او نقل شده است». (١٦)در نتيجه بحر العلوم، احتمال قزوينى بودن قطب الدين كيدرى را تأييد مى‌كند. آنچه كه اين احتمال را تقويت مى‌كند، ضبط كندرى به جاى كيدرى در برخى از نسخه‌ها است و كندر نام دو محل ؛ يكى در نيشابور و ديگرى در قزوين است. (١٧)

با توجه به قرائن و شواهد ذيل، سخن بحر العلوم و تطبيق قطب الدين قزوينى

(١٣) النيسابورى الكنتورى، السيّد اعجاز حسين، كشف الحجب والاستار، ص٣٥٣، كتابخانه آية اللّه‌ مرعشى نجفى، چاپ دوم، ١٤٠٩ هـ . ق ؛ الذريعه، ج١٤، ص٦٨.
(١٤) الصدر، سيد حسن، تكملة أمل الآمل، ص٣٦، كتابخانه آية اللّه‌ مرعشى نجفى، تحقيق: سيد احمد حسينى، ١٤٠٦؛ الذريعه، ج٢١، ص١١٠ ـ ١١١ ؛ خاتمة المستدرك، ج١، ص١٩٤ ـ ٢١٦.
(١٥) ابن با بويه، منتجب الدين، فهرست منتجب الدين، ص١٢٤، كتابخانه آية اللّه‌ مرعشى نجفى، تحقيق: سيد جلال الدين محدث الارموى، ١٣٦٦ هـ ش، چاپ قم.
(١٦) بحرالعلوم، سيد محمد مهدى، الفوائد الرجاليه، ج٣، ص٢٤٣؛ مكتبة الصادق، چاپ طهران، ١٣٦٣ هـ . ش.
(١٧) همان، ص٢٤٣ ـ ٢٤٤.