٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢١٠

تعبيرهاى «احوط» و «احتياط» حدود هفتاد بار نام برده است كه اگر موارد ترديد (١٣٠)در فتوا را بدان بيفزاييم، متجاوز از دويست مورد مى‌شود. از اصل استصحاب نيز با تعبير «اصل بقاء» ياد مى‌كند. (١٣١)به قاعده حلّيت با تعبير «اصل اباحه» (١٣٢)و به قاعده طهارت با تعبير «اصل طهارت» (١٣٣)اشاره مى‌كند.

٢ ـ ٦. نگاه‌ها و ديدگاه‌هاى خاص

بيشتر احكام نادر و خلاف مشهور اصباح از ديگران است كه بدون هيچ تغييرى نقل شده است، از قبيل:

١. عدم جواز ازدواج شخص با زنى كه خواهرش در عقد موقت وي، اجلش تمام شده ولي عده اش باقي است؛ (١٣٤)در حالى كه مشهور آن را جايز مى‌دانند. (١٣٥)

٢. وجوب تنصيف مهر با مرگ زوجه قبل از دخول (١٣٦). اين فتوا در كتاب تهذيب (١٣٧)و نهايه (١٣٨)شيخ و مهذب ابن براج (١٣٩)آمده است. بنابراين كه اين دو


(١٣٠) منظور از موارد ترديد مواردى است كه مصنف بين اقوال مطرح شده در مسئله‌اى، هيچ قولى را ترجيح نمى‌دهد. براى نمونه ر.ك: اصباح الشيعه، ص٢٤، ٢٩، ٤٠، ٣٤، ٣٢، ٤٤، ٥٣، ٧٦، ٨١، ١٤٠، ٢٠٢، ٢٠٥، ٣٧٣، ٤٣٥، ٤٨٣ و ٤٩٣.
(١٣١) اصباح الشيعه، ص٣١٤.
(١٣٢) همان، ص٢٥ و ٣٤٦.
(١٣٣) همان، ص٢٦ و ٥٥.
(١٣٤) اصباح الشيعه، ص٣٩٩. اين حكم، فتواى صدوق و منسوب به شيخ مفيد است(ر.ك: الحدائق الناضرة، ج٢٣، ص٦٣١).
(١٣٥) ر.ك: الحدائق الناضرة، ج٢٣، ص٤٦٤؛ مختلف الشيعه، ج٧، ص٢٤٧.
(١٣٦) اصباح الشيعه، ص٤٢٥.
(١٣٧) تهذيب الاحكام، ج٨، ص١٤٨.
(١٣٨) النهاية، ص٤٧١.
(١٣٩) المهذب، ج٢، ص٢٠٤ ـ ٢٠٥.