مذاهب فقهى و گسترش آنها، منابع اجتهاد، تقسيمات فقه، معرفى دائرة المعارف فقه، اهداف و تاريخ آن، مراحلى كه اين مجموعه به خود ديده است، آنچه كه اين موسوعه در بردارد، پيوستها و در پايان، روش نگارش و عرضه آن.

اهميت پرداختن به اين موضوعات و گزينش شيوه‌اى رسا و روشن در پاسخ به پرسشهايى كه در هركدام از آنها وجود دارد، نياز به توضيح ندارد، اما همه آنچه دست اندركاران اين موسوعه نگاشته‌اند، از چشم انداز ويژه خودشان:

مكتبهاى چهارگانه فقهى اهل تسنن است. طبعاً، فقه شيعه، كه از ويژگيهاى ديگرى برخوردار است، پاسخهاى ديگرى دارد. شيوه‌هايى كه در شناساندن فقه زنده، بالنده و پوياى ما، با ره توشه قرنها تلاش، توانا و كارآمد باشد و ميراث سترگى را كه گاه با خون نگاشته‌اند، زيبا و شيوا عرضه كند.

اينك بر آنيم تا با بهره‌گيرى از آن مقدمه، ويژگيهاى اين موسوعه را بنمايانيم:

اين موسوعه، باشيوه‌اى امروزين، در برگيرنده ميراث فقه اسلامى (تا سده سيزدهم هجرى) همراه با روشى يكسان در نگارش است. افزون بر اين، بخشهاى ديگرى هم وجود دارد كه طبيعت آنها و نيز الزام به روش كلى كتاب، نگارش آنها را به صورت جدا از خود موسوعه مى‌طلبد.اگر تلاش ما بر يافتن جايگاهى در خور نبود، اينها نيز شايستگى ورود در گستره كتاب را داشتند. از اين روى، براى اين دسته، شيوه «پيوست» برگزيده شد، كه ناگزير در ميان اصطلاحات موسوعه، از آنها نيز سخنان كوتاهى به ميان مى‌آيد. همچنين بخشهاى ديگرى از فقه وجود دارد كه در خور موسوعه نيستند و بايد در كتابهاى ويژه ديگرى آنها را جست و جو كنيم، مانند: ديدگاههاى انحصارى صاحبان مذاهب، روش يك مفتى (اصول فتوا و ترجيح)، اجماعها، معماهاى فقهى، حيله‌ها و گريزگاهها و....