در جستجوي عرفان اسلامي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٧٧ - پاسخى به يك پرسش

پاسخى به يك پرسش

در اين‌جا ممكن است درباره عملكرد و طريقه برخى افراد و اشخاص مطرح در عرفان و سير و سلوك اين سؤال و اشكال به ذهن بيايد كه پس چرا روش آنان غير از اين بوده و در اين راه بيشتر بر جنبه‌هاى فردى و دورى از جامعه و مسايل اجتماعى، به ويژه پرهيز از دخالت در مسايل سياسى تأكيد داشته‌اند؟ براى آن‌كه اصل سؤال روشن‌تر شود توضيحى لازم است:

در وادى عرفان و در جرگه كسانى كه در طول تاريخ از عرفان و سير و سلوك دم زده‌اند، با توجه به ملاك‌هايى كه براى عرفان صحيح اسلامى برشمرديم، انحراف و باطل بودن برخى افراد و گروه‌ها واضح است و نيازى به بحث ندارد. دسته دومى هم وجود دارند كه اگر وارد گود مسايل اجتماعى و سياسى نشده‌اند به اين سبب بوده كه زمينه براى آن‌ها فراهم نبوده است و از اين رو در اين باره معذور بوده‌اند؛ براى مثال در محيط‌هايى سراسر خفقان و سركوب زندگى مى‌كرده‌اند، يا عمرشان در زندان و زير فشارها و كنترل‌هاى شديد و بى‌حساب دشمنان و حكومت‌هاى جور سپرى شده است.