طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٩١ - پيدا كردن مذهب ارسطاطاليس اندر ديدار

چون چيزى كه اندر آينه بتابد- بميانجى‌ [١] هوا، يا جسمى‌ [٢] ديگر شفّاف.

و بدان سبب كه روشنا بر ديدنى‌ [٣] افتد- پس صورت و را اندر چشم افكند، و آن صورت را رطوبتى كه بيخ ماند، و بدانه تذرك؛ بپذيرد، و بجاى‌ [٤] بينائى سپارد، و آنجا بود ديدنى تمام،- كه هر چيزى را [٥] اندر يابد آن بود كه صورت وى بخود گيرد- تا اگر آن‌ [٦] چيز معدوم شود- يا غائب شود، صورت وى را همى‌بيند [٧]. پس صورت چيزها [٨] ببرابرى اندر چشم افتد، و بجاى‌ [٩] بينائى رسد، پس جان‌ [١٠] او را اندر يابد.

و اگر آينه را جان بودى، چون صورتى‌ [١١] اندر وى افتادى آن صورت را بديدى‌ [١٢].

[١] بيايد بميانجى- د،- بتابد ميانجى- آ.

[٢] جسم- كب،- چشم- د.

[٣] روشنائى بر ديدنى- د- ط- ل،- روشنا بريدنى- ك.

[٤] مدرك الخ- ك،- تگرگ الخ- د- خ م- كب- ط- ظ،- تذرك بپذيرد و بجان- م- ه.

[٥] تمام سبب آن كه هر چيز- د ظ.

[٦] بى: آن- ل.

[٧] وى را مى‌بيند- ل.

[٨] چيزها را- ل.

[٩] بجان- م- ك.

[١٠] حال- ط.

[١١] صورت- د- ط- ل- كب،- صورت ى- ق.

[١٢] بى: را- ق،- صورت را بديدند- آ،- صورت را بديدندى- ه.