طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٨٩ - پيدا كردن باطلى مذهب پيشينگان اندر ديدار
اگر عرضى [١] بود: از جائى بجائى [٢] نشود و اگر جوهرى [٣] جسمانى بود،- بايد كه اندر هوا پراكنده شود، پس بايد كه صورت چيز را پراكنده گيرد، و پيوسته نگيرد.
و اگر از چشم [٤] گسسته بود خود بتر،- كه [٥] چون گسسته بود وى [٦] خود چيزى جدا بود.
و اگر چون خطّى پيوسته بود بايد كه باد [٧]- و جنبش- و را بجنباند [٨]، پس بر جاى ديگر [٩] افتد، پس شايد كه بوقت [١٠] باد جستن چيزى را ببيند [١١] كه برابر نبود، يا بحيلتى ديگر.
و اگر از چشم [١٢] چيزى بيرون آمدى [١٣]- و مر ديدنى را ببسودى [١٤]،
[١] بى، اگر عرضى- د،- اگر عرض- آ- ه- ل.
[٢] بى: از جائى- كب،- از جاى بجاى- د- ه،
[٣] جوهر- ن- كب.
[٤] جسم- ن- ل.
[١٢] جسم- ن- ل.
[٥] بود خود تيرهگى- آ،- بود وى خود هر كه- د،- بود وى خود نيز كه- ن،- بودى خود هر كه- ط،
[٦] بودى- د- ن،- بى: خود بتر كه چون كسته بود- كب.
[٧] ياد- ق.
[٨] وى را بجنباند- د- ن- كب،- و را بجنبانند- ل.
[٩] ديگر ديگر- د.
[١٠] بقوت- ن.
[١١] نه بيند- د- ن.
[١٣] آمدنى- آ.
[١٤] و مرو ديدنى را نبودى- ن،- و مر ديدنى را ببودى- د.