طبيعيات دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٦١ - پيدا كردن طبيعتهاء عناصر

چيزى ديگر زمين شود افراز [١] شود؛ و زمين خشك‌ [٢] است، و خشك نتواند بهم فراز آمدن،- و گرد شدن، و افرازى‌ [٣] و نشيبى از خويشتن بردن‌ [٤] و هرگاه كه چنين بود آب بنشيب‌ [٥] افتد، و فراز گشاده شود. خاصّه كه آفتاب را و ستارگان‌ [٦] را آنجا كه حضيض‌ [٧] بود اثرى بود خاصّه‌ [٨] بر كشيدن آب سوى يك سو [٩]. پس از اينجا واجب آيد [١٠] كه- زمين همه زير آب نبود- و اين حكمت ايزدى است عز و جل تا حيوانات كامل را بهوا- و [١١] دم زدن راه بود [١٢]؛ زيرا كه بايد كه‌ [١٣] اندر ايشان زمينى غالب بود- تا استوار بوند، و چون زمينى‌ [١٤] غالب بود گران بوند، و سوى زمين شوند، و بر زمين ايستند [١٥]

[١] افرار- آ- ه- ط- ن،- فراز- د.

[٢] خسك- ه.

[٣] فرازى- ن،- افرارى- ك.

[٤] برد- آ- ه- ط.

[٥] آب نشيب- ط- د- ن،- كه آب بنشيب- ل.

[٦] ستارگان و آفتاب- ط- د،- ستارگان و آب- ن.

[٧] بى: كه- م- ك،- كه خصيص- ق.

[٨] خاص- د- ط- ن.

[٩] يكسوى- ط- د- ن.

[١٠] آمد- ط- د.

[١١] بى: و- ن.

[١٢] بودا- ط.

[١٣] بى: كه- ط- د- ل.

[١٤] زمين- د- ط- ن.

[١٥] ايستد- آ- د- ن.