(مسأله‌٦٩٠ ) كسى كه آب دارد، اگر به واسط تنگى وقت با تيمم مشغول نماز شود، و در بين نماز آبى كه داشته از دستش برود، چنان‌چه وظيفه‌اش تيمم باشد، احتياط واجب آن است كه براى نمازهاى بعد دوباره تيمم كند.
(مسأله ٦٩١ ) اگر انسان به قدرى وقت دارد كه مى‌تواند وضو بگيرد، يا غسل كند، و نماز را بدون كارهاى مستحبى آن مثل اقامه و قنوت بخواند، بايد غسل كند يا وضو بگيرد، و نماز را بدون كارهاى مستحبى آن به‌جا آورد، بلكه اگر به انداز سوره هم وقت ندارد، بايد غسل كند يا وضو بگيرد و نماز را بدون سوره بخواند.

چيزهايى كه تيمم به آن‌ها صحيح است
(مسأله ٦٩٢ ) تيمم به خاك و ريگ و كلوخ و سنگ صحيح است، ولى احتياط مستحب آن است كه اگر خاك ممكن باشد به چيز ديگرى تيمم نكند، و اگر خاك نباشد با ريگ يا كلوخ و چنان‌چه ريگ و كلوخ نباشد با سنگ تيمم نمايد.
(مسأله ٦٩٣ ) تيمم بر سنگ گچ و سنگ آهك صحيح است، و بنابر احتياط واجب در حال اختيار به گچ و آهك پخته و آجر پخته و به سنگ معدن مثل سنگ عقيق تيمم ننمايد.
(مسأله ٦٩٤ ) اگر خاك و ريگ و كلوخ و سنگ پيدا نشود بايد به گرد و غبارى كه روى فرش و لباس و مانند اينهاست تيمم نمايد، و چنان‌چه گرد پيدا نشود، بايد به گل تيمم كند و در هر دو صورت احتياط واجب آن است كه در صورت تمكن به يكى از امور گذشته (گچ. آهك. آجر. سنگ معدن) نيز تيمم كند. و اگر غبار و گل ميسور نشد فقط به يكى از اين امور تيمم نمايد و اگر هيچ يك از اينها پيدا نشود احتياط مستحب آن است كه نماز را بدون تيمم بخواند، ولى واجب است بعداً قضاى آن را به‌جا آورد.
(مسأله ٦٩٥ ) اگر بتواند با تكاندن فرش و مانند آن خاك تهيه كند، تيمم به گرد باطل است، و همچنين اگر بتواند گل را خشك كند و از آن خاك تهيه نمايد، تيمم به گل باطل مى‌باشد.
(مسأله ٦٩٦ ) كسى كه آب ندارد اگر برف يا يخ داشته باشد، چنان‌چه ممكن است بايد آن را آب كند و با آن وضو بگيرد يا غسل نمايد و اگر ممكن نيست و چيزى هم كه تيمم به آن صحيح است ندارد، لازم است نماز خود را در خارج وقت قضا نمايد، و بهتر آن است كه با برف يا يخ اعضاء وضو يا غسل را نمناك كند و اگر اين هم ممكن نيست با يخ يا برف تيمم نمايد، و در وقت نيز نماز را بخواند.