توضيح المسائل (فارسي) - خوئی، سيد ابوالقاسم - الصفحة ٨ - احكام طهارت

(مسأله‌٣٨) - اگر باران، بر عين نجس ببارد و به‌جاى ديگر ترشح كند، چنان‌چه عين نجاست همراه آن نباشد و بو يا رنگ يا مزة نجاست نگرفته باشد پاك است، پس اگر باران بر خون ببارد و ترشح كند، چنان‌چه ذره‌اى خون در آن باشد، يا آن كه بو يا رنگ يا مزة خون گرفته باشد نجس مى‌باشد.
(مسأله‌٣٩) - اگر بر سقف عمارت يا روى بام آن، عين نجاست باشد، تا وقتى باران به بام مى‌بارد، آبى كه به چيز نجس رسيده و از سقف يا ناودان مى‌ريزد پاك است. ولى بعد از قطع شدن باران اگر معلوم باشد آبى كه مى‌ريزد، به چيز نجس رسيده است نجس مى‌باشد.
(مسأله ٤٠) - زمين نجسى كه باران بر آن ببارد پاك مى‌شود، و اگر باران بر زمين جارى شود و در حال باريدن به‌جاى نجسى كه زير سقف است برسد ، آن را نيز پاك مى‌كند.
(مسأله‌٤١) - خاك نجسى كه به واسطة باران گل شود پاك است.
(مسأله‌٤٢) - هرگاه آب باران در جايى جمع شود، اگرچه كمتر از كر باشد، چنان‌چه موقعى كه باران مى‌آيد چيز نجسى را در آن بشويند و آب بو يا رنگ يا مزة نجاست نگيرد، آن چيز نجس پاك مى‌شود.
(مسأله‌٤٣) - اگر بر فرش پاكى كه روى زمين نجس است باران ببارد، و بر آن زمين نجس جارى شود، فرش نجس نمى‌شود و زمين هم پاك مى‌گردد.