احكام كفن ميت
(مسأله ٥٧٦ ) - ميت مسلمان را بايد با سه پارچه كه آن‌ها را لنگ و پيراهن و سرتاسرى مى‌گويند، كفن نمايند.
(مسأله ٥٧٧ ) - لنگ بايد از ناف تا زانو، اطراف بدن را بپوشاند. و بهتر آن است كه از سينه تا روى پا برسد. و پيراهن بايد از سر شانه تا نصف ساق پا تمام بدن را بپوشاند، و بهتر آن است كه تا روى پا برسد. و درازاى سرتاسرى بايد به‌قدرى باشد كه بستن دو سر آن ممكن باشد، و پهناى آن بايد به اندازه‌اى باشد كه يك طرف آن روى طرف ديگر بيايد.
(مسأله ٥٧٨ ) - مقدارى از لنگ، كه ناف تا زانو را مى‌پوشاند و مقدارى از پيراهن كه از شانه تا نصف ساق را مى‌پوشاند، مقدار واجب كفن است و آنچه بيشتر از اين مقدار در مسألة قبل گفته شد، مقدار مستحب كفن مى‌باشد.
(مسأله ٥٧٩ ) - اگر ورثه بالغ باشند و اجازه دهند كه بيشتر از مقدار واجب كفن را، كه در مسألة قبل گفته شد از سهم آنان بردارند، اشكال ندارد. و احتياط واجب آن است كه بيشتر از مقدار واجب كفن را از سهم وارثى كه بالغ نشده، برندارند.
(مسأله ٥٨٠ ) - اگر كسى وصيت كرده باشد كه مقدار مستحب كفن را كه در دو مسألة قبل گفته شد، از ثلث مال او بردارند، يا وصيت كرده باشد ثلث مال را به مصرف خود او برسانند، ولى مصرف آن را معين نكرده باشد، يا فقط مصرف مقدارى از آن را معين كرده باشد، مى‌توانند مقدار مستحب كفن را از ثلث مال او بردارند.
(مسأله ٥٨١ ) - اگر ميت وصيت نكرده باشد كه كفن را از ثلث مال او بردارند، و بخواهند از اصل مال بردارند، احتياط واجب آن است كه مقدار واجب كفن را با ملاحظة شأن ميت به ارزانترين قيمتى كه ممكن است تهيه نمايند، ولى اگر كسانى از ورثه كه بالغ هستند اجازه بدهند كه از سهم آنان بردارند، مقدارى را كه اجازه داده‌اند از سهم آنان مى‌شود برداشت.
(مسأله ٥٨٢ ) - كفن زن بر شوهر است، اگرچه زن از خود مال داشته باشد و همچنين اگر زن را به شرحى كه در احكام طلاق گفته مى‌شود، طلاق رجعى بدهند و پيش از تمام شدن عده بميرد، شوهرش بايد كفن او را بدهد. و چنان‌چه شوهر بالغ نباشد يا ديوانه باشد، ولى شوهر بايد از مال او كفن زن را بدهد.
(مسأله ٥٨٣ ) - كفن ميت بر خويشان او واجب نيست، اگرچه از كسانى باشد كه مخارج او در حال زندگى برآنان واجب باشد.
(مسأله ٥٨٤ ) - احتياط واجب آن است كه هر يك از سه پارچة كفن به قدرى نازك نباشد كه بدن ميت از زير آن پيدا باشد.
(مسأله ٥٨٥ ) - كفن كردن با پوست مردار و چيز غصبى، اگر چيز ديگرى هم پيدا نشود، جايز نيست. و چنان‌چه كفن ميت غصبى باشد و صاحب آن راضى نباشد، بايد از تنش بيرون آورند، اگرچه او را دفن كرده باشند.