كفار روزه
(مسألة١٦٦٩ )- در كفارة افطار روزه ماه رمضان، بايد يك بنده آزاد كند يا به‌دستورى كه در مسألة بعد گفته مى‌شود دو ماه روزه بگيرد يا شصت فقير را سير كند يا به هر كدام يك مُد كه تقريباً ده سير است طعام يعنى گندم يا جو يا نان و مانند اينها و چنان‌چه اينها بدهد برايش ممكن نباشد، بنابر احتياط بايد بقدر امكان تصديق و استغفار نمايد و احتياط واجب آن است كه هر وقت بتواند، كفاره را بدهد.
(مسألة١٦٧٠ )- كسى كه مى‌خواهد دو ماه كفار ماه رمضان را بگيرد، بايد يك ماه تمام و يك روز آن را از ماه ديگر پى در پى بگيرد و اگر بقية آن پى در پى نباشد اشكال ندارد.
(مسألة ١٦٧١ )- كسى كه مى‌خواهد دو ماه كفار روز رمضان را بگيرد نبايد موقعى شروع كند كه در بين يك ماه و يك روز، روزى باشد كه مانند عيد قربان روزة آن حرام است.
(مسألة ١٦٧٢ )- كسى كه بايد پى در پى روزه بگيرد، اگر در بين آن بدون عذر يك روز روزه نگيرد، بايد روزه‌ها را از سر بگيرد.
(مسألة١٦٧٣ ) - اگر در بين روزهايى كه بايد پى در پى روزه بگيرد، عذرى مثل حيض يا نفاس يا سفرى كه در رفتن آن مجبور است، براى او پيش آيد، بعد از برطرف شدن عذر واجب نيست روزه‌ها را از سر بگيرد، بلكه بقيه را بعد از برطرف شدن عذر به‌جا مى‌آورد.
(مسألة ١٦٧٤ ) - اگر به چيز حرامى روز خود را باطل كند، چه آن چيز اصلاً حرام باشد مثل شراب و زنا، يا به جهتى حرام شده باشد مثل خوردن غذاى حلالى كه براى انسان ضرر كلى دارد و نزديكى كردن با عيال خود در حال حيض، بنابر احتياط كفارة جمع بر او واجب مى‌شود، يعنى بايد يك بنده آزاد كند و دو ماه روزه بگيرد و شصت فقير را سير كند، يا به هر كدام آن‌ها يك مد كه تقريبا ده سير است گندم يا جو يا نان و مانند اينها بدهد، و چنان‌چه هر سه برايش ممكن نباشد، هر كدام آن‌ها را كه ممكن است بايد انجام دهد.
(مسألة ١٦٧٥ ) - اگر روزه‌دار دروغى را به خدا و پيغمبر (صلى الله عليه و آله و سلم) عمداً نسبت دهد، بنابر احتياط كفارة جمع كه تفصيل آن در مسأل پيش گفته شد بر او واجب مى‌شود.
(مسألة ١٦٧٦ ) - اگر روزه‌دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه جماع كند، براى هر دفعه بر او واجب است، و ظاهر اين است كه استمناء نيز حكم جماع را دارد.
(مسألة ١٦٧٧ ) - اگر روزه‌دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه غير جماع و استمناء كار ديگرى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد، براى همة آن‌ها يك كفاره كافى است.