حمده».
(مسألة ١٠٥٣ ) مستحب است در ركوع زن‌ها دست را از زانو بالاتر بگذارند و زانوها را به عقب ندهند.

سجود
(مسألة ١٠٥٤ ) نمازگزار بايد در هر ركعت از نمازهاى واجب و مستحب بعد از ركوع دو سجده كند، و سجده آن است كه پيشانى را به قصد خضوع بر زمين بگذارد و در حال سجده در نماز واجب است كه كف دو دست و دو زانو و دو انگشت بزرگ پاها را بر زمين بگذارد.
(مسألة ١٠٥٥ ) دو سجده روى هم يك ركن است، كه اگر كسى در نماز واجب عمداً يا از روى فراموشى در يك ركعت هر دو را ترك كند يا دو سجده ديگر به آن‌ها اضافه نمايد، نمازش باطل است.
(مسألة ١٠٥٦ ) اگر عمداً يك سجده كم يا زياد كند، نمازش باطل مى‌شود، و اگر سهواً يك سجده كم يا زياد كند حكم آن بعداً گفته خواهد شد. )
(مسألة ١٠٥٧ ) اگر پيشانى را عمداً يا سهواً به زمين نگذارد، سجده نكرده است اگرچه در جاهاى ديگر به زمين برسد، ولى اگر پيشانى را به زمين بگذارد و سهواً جاهاى ديگر را به زمين نرساند يا سهواً ذكر نگويد سجده صحيح است. )
(مسألة ١٠٥٨ ) - بهتر آن است درحال اختيار در سجده سه مرتبه «سبحان الله» و يك مرتبه «سبحان ربى العلى و بحمده» بگويد و بايد اين كلمات دنبال هم و به عربى صحيح گفته شود و ظاهر اين است كه گفتن هر ذكرى كه به اين مقدار باشد كفايت مى‌كند و مستحب است «سبحان ربى العلى و بحمده» را سه يا پنج يا هفت مرتبه يا بيشتر بگويد.
(مسألة ١٠٥٩ ) در سجود بايد به مقدار ذكر واجب، بدن آرام باشد و موقع گفتن ذكر مستحب هم، آرام بودن بدن با قصد خصوصيت احوط است.
(مسألة ١٠٦٠ ) اگر پيش از آنكه پيشانى به زمين برسد و بدن آرام بگيرد عمدا ذكر سجده را بگويد و يا پيش از تمام شدن ذكر عمداً سر از سجده بردارد نماز باطل است.
(مسألة ١٠٦١ ) اگر پيش از آنكه پيشانى به زمين برسد سهواً ذكر سجده را بگويد، و پيش از آنكه سر از سجده بردارد بفهمد اشتباه كرده است، بايد دوباره درحال آرام بودن بدن ذكر را بگويد.
(مسألة ١٠٦٢ ) اگر بعد از آن كه سر از سجده برداشت، بفهمد پيش از آنكه ذكر سجده تمام شود سر برداشته، نمازش صحيح است.
(مسألة ١٠٦٣ ) اگر موقعى كه ذكر سجده را مى‌گويد، يكى از هفت عضو را عمداً از زمين بردارد، نماز باطل مى‌شود، ولى موقعى كه مشغول گفتن ذكر نيست اگر غير پيشانى جاهاى ديگر را از زمين بردارد و دوباره بگذارد، اشكال ندارد.