(مسأله‌٨١٨ ) - اگر يقين كند خونى كه در بدن يا لباس او است خون نجسى است كه نماز با آن صحيح است، مثلاً يقين كند خون زخم و دمل است چنان‌چه بعد از نماز بفهمد خونى بوده كه نماز با آن باطل است، نمازش صحيح است.
(مسأله‌٨١٩ ) - اگر نجس بودن چيزى را فراموش كند و بدن يا لباسش با رطوبت به آن برسد، و در حال فراموشى نماز بخواند و بعد از نماز يادش بيايد، نماز او صحيح است. ولى اگر بدنش با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و بدون اينكه خود را آب بكشد، غسل كند و نماز بخواند، غسل و نمازش باطل است. مگر طورى باشد كه به غسل نمودن، بدن نيز پاك شود، و نيز اگر جايى از اعضاى وضو با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و پيش از آن كه آنجا را آب بكشد، وضو بگيرد و نماز بخواند، وضو و نمازش باطل مى‌باشد، مگر طورى باشد كه به وضو گرفتن اعضاء وضو نيز پاك شود.
(مسأله‌٨٢٠ ) - كسى كه يك لباس دارد، اگر بدن و لباسش نجس شود و به انداز آب كشيدن يكى از آن‌ها آب داشته باشد، اولى اين است كه بدن را آب كشيده و با لباس نجس نماز بخواند، و جائز است كه لباس را آب كشيده و با بدن نجس نماز بخواند، ولى درصورتى كه نجاست يكى از آن‌ها بيشتر باشد لازم است آن را آب بكشد.
(مسأله‌٨٢١ ) - كسى كه غير از لباس نجس، لباس ديگرى ندارد، بايد با لباس نجس نماز بخواند و نمازش صحيح است.
(مسأله‌٨٢٢ ) - كسى كه دو لباس دارد، اگر بداند يكى از آن‌ها نجس است و نداند كدام يك از آن‌ها نجس است، چنان‌چه وقت دارد، بايد با هر دو لباس نماز بخواند، مثلاً اگر مى‌خواهد نماز ظهر و عصر بخواند، بايد با هر كدام يك نماز ظهر و يك نماز عصر بخواند، ولى اگر وقت تنگ است، با هر كدام نماز بخواند كافى است.
(مسأله‌٨٢٣ ) - «شرط دوم» لباس نمازگزار بايد مباح باشد، و كسى كه مى‌داند پوشيدن لباس غصبى حرام است، يا از روى تقصير مسئله را نداند اگر عمداً در نماز بخواند، باطل است. ولى در چيزهايى كه به تنهايى عورت را نمى‌پوشاند و همچنين چيزهايى كه فعلاً نمازگزاران آن‌ها را نپوشيده، مانند دستمال بزرگ يا لنگى كه در جبيب گذاشته شود، اگرچه بشود عورت را در آن‌ها بپوشاند، و هم چنين چيزهايى كه نمازگزار آن‌ها را پوشيده ولى ساتر مباح ديگرى دارد، در تمام اين صور غصبى بودن آن‌ها به نماز ضررى ندارد، هر چند احتياط در ترك است.
(مسأله‌٨٢٤ ) - كسى كه مى‌داند پوشيدن لباس غصبى حرام است، ولى نمى‌داند نماز را باطل مى‌كند، اگر عمداً با لباس غصبى نماز بخواند به تفصيلى كه در مسألة قبلى گفته شد نمازش باطل است.
(مسأله ٨٢٥ ) - اگر نداند يا فراموش كند كه لباس او غصبى است يا فراموش كند درصورتى كه خود غاصب نباشد و با آن لباس نماز بخواند، نمازش صحيح است.
(مسأله‌٨٢٦ ) - اگر نداند، يا فراموش كند كه لباس او غصبى است و در بين نماز بفهمد، چنان‌چه چيز ديگرى عورت او را پوشانده است و مى‌تواند فوراً يا بدون اين كه موالات (يعنى پى در پى بودن نماز) بهم بخورد، لباس غصبى را بيرون