(مسألة ١٣٢١ ) - چهاروادارى كه شغلش مسافرت است، اگر ده روز يا بيشتر در وطن خود بماند چه از اول قصد ماندن ده روز را داشته باشد، چه بدون قصد بماند بايد در سفر اولى كه بعد از ده روز مى‌رود، نماز را شكسته بخواند و همچنين است اگر در غير وطن خود ده روز با قصد بماند.
(مسألة ١٣٢٢ ) - كسى كه شغلش مسافرت است غير از چهاروادار،اگرچه در غير وطن خود با قصد ده روز بماند، يا در وطن خود هر چند بدون قصد باشد ده روز بماند، در سفر اولى كه بعد از ده روز مى‌رود نيز حكمش تمام است ولى احتياط مستحب آن است كه بين نماز تمام و شكسته جمع نمايد.
(مسألة١٣٢٣ ) - چهاروادارى كه شغلش مسافرت است، اگر شك كند كه در وطن خود يا جاى ديگر ده روز مانده يا نه، بايد نماز را تمام بخواند.
(مسألة١٣٢٤ ) - كسى كه در شهرها سياحت مى‌كند، و براى خود وطنى اختيار نكرده، بايد نماز را تمام بخواند.
(مسألة١٣٢٥ ) - كسى كه شغلش مسافرت نيست، اگر مثلاً در شهرى يا دهى جنسى دارد كه براى حمل آن مسافرتهاى پى در پى مى‌كند، بايد نماز را شكسته بخواند.
(مسألة١٣٢٦ ) - كسى كه از وطنش صرف نظر كرده و مى‌خواهد وطن ديگرى براى خود اختيار كند، اگر شغلش مسافرت نباشد، بايد در مسافرت نماز را شكسته بخواند.
شرط هشتم : آن كه به حد ترخص برسد، معناى حد ترخص در (مسألة١٢٩٢ ) گذشت، و اما در وطن اعتبارى به حد ترخص نيست و همين‌كه از محل اقامت خارج شود نمازش قصر است.
(مسألة ١٣٢٧ ) - كسى كه به سفر مى‌رود، اگر به‌جايى برسد كه اذان را نشنود، ولى اهل شهر را ببيند يا اهل شهر را نبيند و صداى اذان را بشنود، چنان‌چه بخواهد در آنجا نماز بخواند، بنابر احتياط واجب بايد هم شكسته و هم تمام بخواند.
(مسألة١٣٢٨ ) - مسافرى كه به وطنش برمى‌گردد، وقتى اهل وطن خود را ببيند و صداى اذان آن را بشنود بايد نماز را تمام بخواند ولى مسافرى كه مى‌خواهد ده روز در محلى بماند. مادامى كه به آن محل نرسيده نمازش قصر است.
(مسألة ١٣٢٩ ) - هرگاه شهر در بلندى باشد كه از دور اهل آن ديده شود يا به قدرى گود باشد كه اگر انسان كمى دور شود اهل آن را نبيند كسى كه از اهالى آن شهر مسافرت مى‌كند، وقتى به اندازاى دور شود كه اگر آن شهر در زمين هموار بود اهلش از آنجا ديده نمى‌شد، بايد نماز خود را شكسته بخواند. و نيز اگر پستى و بلندى راه بيشتر از معمول باشد بايد ملاحظه معمول را بنمايد.
(مسألة ١٣٣٠ ) - اگر از محلى مسافرت كند كه خانه و اهل ندارد، وقتى به‌جايى برسد كه اگر آن محل اهل داشت از آنجا ديده نمى‌شد، بايد نماز را شكسته بخواند.