آورد، بايد آن را بيرون آورد، و اگر چيز ديگرى عورت او را نپوشانده، يا نمى‌تواند لباس غصبى را فوراً بيرون آورد، يا اگر بيرون آورد پى در پى بودن نماز به هم مى‌خورد، در صورتى كه به مقدار يك ركعت هم وقت داشته باشد، بايد نماز را بشكند، و با لباس غير غصبى نماز بخواند، و اگر به اين مقدار وقت ندارد، بايد در حال نماز لباس را بيرون آورد و به‌دستور نماز برهنگان نماز را تمام نمايد.
(مسأله ٨٢٧ ) - اگر كسى براى حفظ جانش با لباس غصبى نماز بخواند، يا مثلاً براى اينكه دزد لباس غصبى را نبرد با آن نماز بخواند، نمازش صحيح است.
(مسأله‌٨٢٨ ) - اگر با عين پولى كه خمس آن را نداده لباس بخرد، حكم نماز خواندن در آن لباس، حكم نماز خواندن در لباس غصبى است.
(مسأله‌٨٢٩ ) - «شرط سوم» لباس نمازگزار بايد از اجزاى حيوان مرده‌اى كه خون جهنده دارد، يعنى حيوانى كه اگر رگش را ببرند، خون از آن جستن مى‌كند، نباشد. بلكه اگر از حيوان مرده‌اى كه مانند ماهى، خون جهنده ندارد لباس تهيه كند، احتياط واجب آن است كه با آن نماز نخواند.
(مسأله‌٨٣٠ ) - بايد چيزى از مردار - مانند گوشت و پوست آن كه روح داشته - همراه نمازگزار باشد، بعيد نيست نمازش صحيح نباشد.
(مسأله‌٨٣١ ) - اگر چيزى از مردار حلال‌گوشت - مانند مو و پشم كه روح ندارد - همراه نمازگزار باشد، يا با لباسى كه از آن‌ها تهيه كرده‌اند، نماز بخواند نمازش صحيح است.
(مسأله‌٨٣٢ ) - «شرط چهارم» لباس نمازگزار بايد از حيوان حرام‌گوشت نباشد. و اگر مويى از آن همراه نمازگزار باشد، نماز او باطل است.
(مسأله‌٨٣٣ ) - اگر آب دهان يا بينى يا رطوبت ديگرى از حيوان حرام‌گوشت، مانند گربه بربدن يا لباس نمازگزار باشد، چنان‌چه تر باشد، نماز باطل و اگر خشك شده و عين آن برطرف شده باشد، نماز صحيح است.
(مسأله ٨٣٤ ) - اگر مو و عرق و آب دهان كسى بر بدن يا لباس نمازگزار باشد، اشكال ندارد. و همچنين است اگر مرواريد و موم و عسل همراه او باشد.
(مسأله ٨٣٥ ) - اگر شك داشته باشد كه لباسى از حيوان حلال‌گوشت است يا حرام‌گوشت، چه در داخله تهيه شده باشد چه در خارجه، جايز است كه با آن نماز بخواند.
(مسألة ٨٣٦ ) - معلوم نيست كه صدف از اجزاء حيوان حرام‌گوشت باشد، پس جايز است كه انسان با آن نماز بخواند.
(مسألة ٨٣٧ ) - پوشين خز خالص و هم چنين سنجاب در نماز اشكال ندارد، ولى احتياط مستحب آن است كه با پوست سنجاب نماز نخوانند.