احكام شير دادن
(مسألة ٢٤٧٣ ) - اگر زنى بچه‌اى را با شرايطى كه در مسأل « ٢٤٨٣ » گفته خواهد شد شير دهد، آن بچه به اين عده محرم مى‌شود: « اول »: خود زن و آن را مادر رضاعى مى‌گويند. « دوم »: شوهر زن كه شير مال اوست و او را پدر رضاعى مى‌گويند. « سوم »: پدر و مادر آن زن هر چه بالا روند، اگرچه پدر و مادر رضاعى او باشند. « چهارم »: بچه‌هايى كه از آن زن به دنيا آمده‌اند، يا بعد به دنيا مى‌آيند. « پنجم »: بچه‌هاى اولاد آن زن هر چه پايين روند، چه از اولاد او به دنيا آمده، چه اولاد او آن بچه‌ها را شير داده باشند. « ششم »: خواهر و برادر آن زن اگرچه رضاعى باشند يعنى به واسط شير خوردن، با آن زن خواهر و برادر شده باشند. « هفتم »: عمو و عم آن زن اگرچه رضاعى باشند. « هشتم »: دايى و خال آن زن اگرچه رضاعى باشند. « نهم »: اولاد شوهر آن زن كه شير مال آن شوهر است، هر چه پايين روند، اگرچه اولاد رضاعى او باشند. « دهم »: پدر و مادر شوهر آن زن كه شير مال آن شوهر است، هر چه بالا روند. « يازدهم »: خواهر و برادر شوهرى كه شير مال او است اگرچه خواهر و برادر رضاعى او باشند. « دوازدهم »: عمو و عمه و دايى و خال شوهرى كه شير مال اوست هر چه بالا روند، اگرچه رضاعى باشند و نيز عده ديگرى هم كه در مسايل بعد گفته مى‌شود، به واسط شير دادن محرم مى‌شوند.
(مسألة ٢٤٧٤ ) - اگر زنى بچه‌اى را با شرايطى كه در مسأل « ٢٤٨٣ » گفته مى‌شود شير دهد، پدر آن بچه نمى‌تواند با دخترهايى كه از آن زن به دنيا آمده‌اند ازدواج كند ولى جائز است با دخترهاى رضاعى آن زن ازدواج كند اگرچه احتياط مستحب آن است كه با آنان ازدواج نكند. و نيز نمى‌تواند دخترهاى شوهرى را كه شير مال اوست اگرچه دخترهاى رضايى او باشند براى خود عقد نمايد و در هر دو صورت چنان‌چه يكى از آن‌ها فعلاً زن او باشد عقد او باطل مى‌شود.
(مسألة ٢٤٧٥ ) - اگر زنى بچه‌اى را با شرايطى كه در مسأل « ٢٤٨٣ » گفته مى‌شود شير دهد، شوهر آن زن كه صاحب شير است به خواهرهاى آن بچه محرم نمى‌شود ولى احتياط مستحب آن است كه با آنان ازدواج ننمايد و نيز خويشان شوهر به خواهر و برادر آن بچه محرم نمى‌شوند.
(مسألة ٢٤٧٦ ) - اگر زنى بچه‌اى را شير دهد، به برادرهاى آن بچه محرم نمى‌شود و نيز خويشان آن زن به برادر و خواهر بچه‌اى كه شير خورده محرم نمى‌شوند.
(مسألة ٢٤٧٧ ) - اگر انسان با زنى كه دخترى را شير كامل داده ازدواج كند و با آن زن نزديكى نمايد، ديگر نمى‌تواند آن دختر را براى خود عقد كند.
(مسألة ٢٤٧٨ ) - اگر انسان با دخترى ازدواج كند، ديگر نمى‌تواند با زنى كه آن دختر را شير كامل داده ازدواج نمايد.
(مسألة ٢٤٧٩ ) - انسان نمى‌تواند با دخترى كه مادر يا مادر بزرگ او آن دختر را شير كامل داده ازدواج كند و نيز اگر زن پدر انسان از شير پدر او دخترى را شير داده باشد انسان نمى‌تواند با آن دختر ازدواج نمايد و چنان‌چه دختر شيرخوارى را براى خود عقد كند، بعد مادر يا مادر بزرگ يا زن پدر او آن دختر را شير دهد، عقد باطل مى‌شود.