(مسألة ٢٠٠٨ ) - كسى كه موقع غروب شب عيد فطر، زكات فطره براو واجب نيست، اگر تا پيش از ظهر روز عيد شرطهاى واجب شدن فطره در او پيدا شود، احتياط واجب آن است كه، زكات فطره را بدهد.
(مسألة ٢٠٠٩ ) - كافرى كه بعد از غروب شب عيد فطر مسلمان شده، فطره بر او واجب نيست ولى مسلمانى كه شيعه نبوده اگر بعد از ديدن ماه شيعه شود، بايد زكات فطره را بدهد.
(مسألة ٢٠١٠ ) - كسى كه فقط به انداز يك صاع كه تقريباً سه كيلو است گندم و مانند آن دارد، مستحب است زكات فطره را بدهد و چنان‌چه عيالاتى داشته باشد و بخواهد فطرة آن‌ها را هم بدهد مى‌تواند به قصد فطره، آن يك صاع را به يكى از عيالاتش بدهد و او هم به همين قصد به ديگرى بدهد و همچنين تا به نفر آخر برسد و بهتر است نفر آخر چيزى را كه مى‌گيرد به كسى بدهد كه از خودشان نباشد و اگر يكى از آن‌ها صغير باشد، ولى او به‌جاى او مى‌گيرد و احتياط آن است كه چيزى را كه براى صغير گرفته به كسى ندهد.
(مسألة ٢٠١١ ) - اگر بعد از غروب شب عيد فطر بچه‌دار شود واجب نيست فطر او را بدهد، ولى احتياط واجب آن است كه فطر كسانى را كه بعد از غروب تا پيش از ظهر عيد نان‌خور او حساب مى‌شوند بدهد.
(مسألة ٢٠١٢ ) - اگر انسان نان‌خور كسى باشد و پيش از غروب يا مقارن غروب نان‌خور كس ديگر شود، فطره او بر كسى كه نان‌خور او شده واجب است، مثلاً اگر دختر پيش از غروب به خانه شوهر رود، شوهرش بايد فطره او را بدهد.
(مسألة ٢٠١٣ ) - كسى كه ديگرى بايد فطرة او را بدهد، واجب نيست فطرة خود را بدهد.
(مسألة ٢٠١٤ ) - اگر فطرة انسان بر كسى واجب باشد و او فطره را ندهد بر خود انسان واجب نمى‌شود.
(مسألة ٢٠١٥ ) - اگر كسى كه فطرة او بر ديگرى واجب است خودش فطره را بدهد، از كسى كه فطره بر او واجب شده ساقط نمى‌شود.
(مسألة ٢٠١٦ ) - زنى كه شوهرش مخارج او را نمى‌دهد، چنان‌چه نان‌خور كس ديگر باشد،فطره‌اش بر آن كس واجب است و اگر نان‌خور كس ديگر نيست، در صورتى كه فقير نباشد بايد فطرة خود را بدهد.
(مسألة ٢٠١٧ ) - كسى كه سيد نيست نمى‌تواند به سيد فطره بدهد حتى اگر سيدى نان‌خور او باشد، نمى‌تواند فطرة او را به سيد ديگرى بدهد.
(مسألة ٢٠١٨ ) - فطرة طفلى كه از مادر يا دايه شير مى‌خورد بر كسى است كه مخارج مادر يا دايه را مى‌دهد، ولى اگر مادر يا دايه مخارج خود را از مال طفل برمى‌دارد، فطرة طفل بر كسى واجب نيست.