(مسأله‌٣٠٠) - اگر جائى را كه بايد شست يا مسح كرد چرك باشد، ولى چرك آن مانع از رسيدن آب به بدن نباشد اشكال ندارد، و همچنين است اگر بعد از گچ كارى و مانند آن چيز سفيدى كه جلوگيرى از رسيدن آب به پوست نمى‌نمايد بر دست بماند، ولى اگر شك كند كه با بودن آن‌ها آب به بدن مى‌رسد يا نه، بايد آن‌ها را برطرف كند.
(مسأله‌٣٠١) - اگر پيش از وضو بداند كه در بعضى از اعضاء وضو مانعى از رسيدن آب هست، و بعد از وضو شك كند كه در موقع وضو آب را به آنجا رسانده يا نه، چنان‌چه احتمال بدهد در حال وضو ملتفت بوده، وضوى او صحيح است.
(مسأله‌٣٠٢) - اگر در بعضى از اعضاء وضو مانع باشد كه گاهى آب به خودى خود زير آن مى‌رسد، و گاهى نمى‌رسد، و انسان بعد از وضو شك كند كه آب زير آن رسيده يا نه، چنان‌چه بداند موقع وضو ملتفت رسيدن آب به زير آن نبوده، احتياط واجب آن است كه دوباره وضو بگيرد.
(مسأله‌٣٠٣) - اگر بعد وضو چيزى كه مانع از رسيدن آب است در اعضاء وضو ببيند، و نداند موقع وضو بوده يا بعد پيدا شده، وضوى او صحيح است، ولى اگر بداند كه‌در وقت وضو ملتفت آن مانع نبوده، احتياط واجب آن است كه دوباره وضو بگيرد.
(مسأله‌٣٠٤) - اگر بعد از وضو شك كند چيزى كه مانع رسيدن آب است در اعضاء وضو بوده، يا نه، چنان‌چه احتمال بدهد كه در حال وضو ملتفت بوده است وضو صحيح است.
احكام وضو
(مسأله‌٣٠٥) - كسى كه در كارهاى وضو و شرائط آن مثل پاك بودن آب و غصبى نبودن آن خيلى شك مى‌كند،چنانچه به حد وسوسه برسد بايد به شك خود اعتنا نكند.
(مسأله‌٣٠٦) - اگر شك كند كه وضوى او باطل شده يا نه، بنا مى‌گذارد كه وضوى او باقى است، ولى اگر بعد از بول استبراءِ نكرده و وضو گرفته باشد و بعد از وضو رطوبت ازاو بيرون آيد كه نداند بول است يا چيز ديگر وضوى او باطل است.
(مسأله‌٣٠٧) - كسى كه شك دارد وضو گرفته يا نه بايد وضو بگيرد.
(مسأله‌٣٠٨) - كسى كه مى‌داند وضو گرفته و حدثى هم از او سر زده، مثلاً بول كرده، اگر نداند كدام جلوتر بوده چنان‌چه پيش از نماز است بايد وضو بگيرد، و اگر در بين نماز است بايد نماز را بشكند و وضو بگيرد، و اگر بعد از نماز است نمازى كه خوانده صحيح است، و براى نمازهاى بعد بايد وضو بگيرد.