« چهارم »: وقت فرستادن سگ، نام خدا را ببرد و اگر عمداً نام خدا را نبرد، آن شكار حرام است ولى اگر فراموش كند اشكال ندارد.
« پنجم »: شكار به واسط زخمى كه از دندان سگ پيدا كرده بميرد پس اگر سگ، شكار را خفه كند يا شكار از دويدن يا ترس بميرد، حلال نيست.
« ششم »: كسى كه سگ را فرستاده، وقتى برسد كه حيوان مرده باشد يا اگر زنده است به انداز سر بريدن آن وقت نباشد. و چنان‌چه وقتى برسد كه به‌انداز سر بريدن وقت باشد و سر حيوان را نبرد تا بميرد، حلال نيست.
(مسألة ٢٦١٩ ) - كسى كه سگ را فرستاده اگر وقتى برسد كه بتواند سر حيوان را ببرد، چنان‌چه مثلاً بواسطة بيرون آوردن كارد و مانند آن وقت بگذرد و آن حيوان بميرد، حلال است. ولى اگر چيزى همراه او نباشد كه با آن سر حيوان را ببرد و حيوان بميرد، حلال نمى‌شود ولى در اين حال اگر سگ را وادار كند كه آن حيوان را بكشد حلال مى‌شود.
(مسألة ٢٦٢٠ ) - اگر چند سگ را بفرستد و با هم حيوانى را شكار كنند، چنان‌چه هم آن‌ها داراى شرطهايى كه در مسألة « ٢٦١٨ » گفته شده بوده‌اند، شكار حلال است و اگر يكى از آن‌ها داراى آن شرطها نبوده، شكار حرام است.
(مسألة ٢٦٢١ ) - اگر سگ را براى شكار حيوانى بفرستد و آن سگ حيوان ديگرى را شكار كند، آن شكار حلال و پاك است. و نيز اگر آن حيوان را با حيوان ديگرى شكار كند، هر دوى آن‌ها حلال و پاك مى‌باشند.
(مسألة ٢٦٢٢ ) - اگر چند نفر با هم سگ را بفرستند و يكى از آن‌ها كافر باشد يا عمداً نام خدا را نبرد، آن شكار حرام است. و نيز اگر يكى از سگهايى را كه فرستاده‌اند به طورى كه در مسألة « ٢٦١٨ » گفته شد، تربيت‌شده نباشد، آن شكار حرام مى‌باشد.
(مسألة ٢٦٢٣ ) - اگر باز يا حيوان ديگرى غير سگ شكارى، حيوانى را شكار كند آن شكار حلال نيست ولى اگر وقتى برسند كه حيوان زنده باشد و به‌دستورى كه در شرع معين شده سر آن را ببرند، حلال است.

صيد ماهى و ملخ
(مسألة ٢٦٢٤ ) - اگر ماهى فلس‌دار را زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد، پاك و خوردن آن حلال است. و چنان‌چه در آب بميرد، پاك است ولى خوردن آن حرام مى‌باشد مگر در تور ماهى‌گيرى در آب بميرد كه در اين صورت خوردنش حلال است. و ماهى بى‌فلس را، اگرچه زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد، حرام است.
(مسألة ٢٦٢٥ ) - اگر ماهى از آب بيرون بيفتد يا موج آن را بيرون بيندازد يا آب فرو رود و ماهى در خشكى بماند، چنان‌چه پيش از آن كه بميرد با دست يا به وسيله ديگر كسى آن را بگيرد، بعد از جان دادن حلال است.
(مسألة ٢٦٢٦ ) - كسى كه ماهى را صيد مى‌كند، لازم نيست مسلمان باشد و در موقع گرفتن نام خدا را ببرد. ولى مسلمان بايد گرفتن آن را ديده باشد يا از راه ديگرى يقين داشته باشد كه زنده از آب گرفته شده است.