احتياط ايستاده و بعد دو ركعت نشسته به‌جا آورد.
« نهم » شك بين پنج و شش در حال ايستادگى كه بايد بنشيند و تشهد بخواند و سلام نماز را بدهد و دو سجدة سهو به‌جا آورد. و نيز بنابر احتياط واجب دو سجدة سهو براى ايستادن بى‌جا در اين چهار صورت به‌جا آورد.
(مسألة ١٢٠٩ ) - اگر يكى از شك‌هاى صحيح براى انسان پيش آيد بنابر احتياط واجب نبايد نماز را بشكند و بايستى به‌دستورى كه گفته شد عمل نمايد.
(مسألة ١٢١٠ ) - اگر يكى از شكهايى كه نماز احتياط براى آن‌ها واجب است در نماز پيش آيد، چنان‌چه انسان نماز را تمام كند احتياط واجب آن است كه نماز احتياط را بخواند، و بدون خواندن نماز احتياط، نماز را از سر نگيرد، و اگر پيش از انجام كارى كه نماز را باطل مى‌كند نماز را از سر بگيرد، نماز دومش هم باطل است، و اگر بعد از انجام كارى كه نماز را باطل مى‌كند، مشغول نماز شود، نماز دومش صحيح است.
(مسألة ١٢١١ ) - وقتى يكى از شكهاى باطل براى انسان پيش آيد، و بداند كه اگر به حالت بعدى منتقل شود براى او يقين يا گمان پيدا مى‌شود جائز نيست با حالت شك نماز را ادامه دهد، مثلاً اگر در حال ايستادن شك كند كه يك ركعت خوانده يا بيشتر و بداند كه اگر به ركوع رود به يك طرف يقين يا گمان پيدا مى‌كند جائز نيست با اين حال ركوع كند.
(مسألة ١٢١٢ ) - اگر اول گمانش به يك طرف بيشتر باشد، بعد دو طرف در نظر او مساوى شود بايد به‌دستور شك عمل نمايد، و اگر اول دو طرف در نظر او مساوى باشد و به طرفى كه وظيفه او است بنا بگذارد، بعد گمانش به طرف ديگر برود بايد همان طرف را بگيرد و نماز را تمام كند.
(مسألة ١٢١٣ ) - كسى كه نمى‌داند گمانش به يك طرف بيشتر است يا هر دو طرف در نظر او مساوى است،بايد به‌دستور شك عمل كند.
(مسألة ١٢١٤ ) - اگر بعد از نماز بداند كه در بين نماز حال ترديدى داشته، كه مثلاً دو ركعت خوانده يا سه ركعت و بنا را بر سه گذاشته، ولى نداند كه گمانش به خواندن سه ركعت بوده، يا هر دو طرف در نظر او مساوى بوده، بايد نماز احتياط را بخواند.
(مسألة ١٢١٥ ) - اگر موقعى كه تشهد مى‌خواند، يا بعد از ايستادن شك كند كه دو سجده را به‌جا آورده يا نه، و در همان موقع يكى از شك‌هايى كه اگر بعد از تمام شدن دو سجده اتفاق بيفتد صحيح مى‌باشد، براى او پيش آيد، مثلاً شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت، چنان‌چه به‌دستور آن شك عمل كند نمازش صحيح است.
(مسألة ١٢١٦ ) - اگر پيش از آن كه مشغول تشهد شود يا پيش از ايستادن شك كند كه يك يا دو سجده را به‌جا آورده يا نه، و در همان موقع يكى از شكهايى كه بعد از تمام شدن دو سجده صحيح است، برايش پيش آيد، نمازش باطل