است.
(مسألة ١٢١٧ ) - اگر موقعى كه ايستاده، بين سه و چهار يا بين سه و چهار و پنج شك كند و يادش بيايد كه يك يا دو سجده از ركعت پيش را به‌جا نياورده، نمازش باطل است.
(مسألة ١٢١٨ ) - اگر شك او از بين برود و شك ديگرى برايش پيش آيد، مثلاً اول شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت، بعد شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت، بايد به‌دستور شك دوم عمل نمايد.
(مسألة ١٢١٩ ) - اگر بعد از نماز شك كند كه در حال نماز مثلاً بين دو و چهار شك كرده، يا بين سه و چهار، جايز است كه نماز را به هم زده و دوباره بخواند.
(مسألة ١٢٢٠ ) - اگر بعد از نماز بفهمد كه در حال نماز شكى براى او پيش آمده، ولى نداند از شك‌هاى باطل يا صحيح بوده و اگر از شك‌هاى صحيح بوده، نداند كدام قسم آن بوده است، جايز است نماز را به هم زده و دوباره بخواند.
(مسألة ١٢٢١ ) - كسى كه نشسته نماز مى‌خواند، اگر شكى كند كه بايد براى آن يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته بخواند، بايد يك ركعت نشسته به‌جا آورد، و اگر شكى كند كه بايد براى آن دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند، بايد دو ركعت نشسته به‌جا آورد.
(مسألة ١٢٢٢ ) - كسى كه ايستاده نماز مى‌خواند، اگر موقع خواندن نماز احتياط از ايستادن عاجز شود، بايد مثل كسى كه نماز را نشسته مى‌خواند كه حكم آن در مسأله پيش گفته شد، نماز احتياط را به‌جا آورد.
(مسألة ١٢٢٣ ) - كسى كه نشسته نماز مى‌خواند، اگر موقع خواندن نماز احتياط بتواند بايستد، بايد به وظيفة كسى كه نماز را ايستاده مى‌خواند عمل كند.

دستور نماز احتياط
(مسألة ١٢٢٤ ) - كسى كه نماز احتياط بر او واجب است، بعد از سلام نماز بايد فوراً نيت نماز احتياط كند و تكبير بگويد و حمد را بخواند و به ركوع رود و دو سجده نمايد پس اگر يك ركعت نماز احتياط بر او واجب است، بعد از دو سجده تشهد بخواند و سلام دهد، و اگر دو ركعت نماز احتياط بر او واجب است، بعد از دو سجده، يك ركعت ديگر مثل ركعت اول به‌جا آورد و بعد از تشهد سلام دهد.
(مسألة ١٢٢٥ ) - نماز احتياط سوره و قنوت ندارد و بايد آن را آهسته بخوانند و نيت آن را به زبان نياورند، و احتياط واجب آن است كه «بسم الله» آن را هم آهسته بگويند.
(مسألة ١٢٢٦ ) - اگر پيش از خواندن نماز احتياط بفهمد، نمازى كه خوانده درست بوده، لازم نيست نماز احتياط را بخواند، و اگر در بين نماز احتياط بفهمد، لازم نيست آن را تمام نمايد.