توضيح المسائل (فارسي) - خوئی، سيد ابوالقاسم - الصفحة ٥١ - غسل ارتماسى

غسل ارتماسى
(مسأله ٣٧٣) - در غسل ارتماسى بايد در يك آن آب تمام بدن را فرا بگيرد، پس اگر به نيت غسل ارتماسى در آب فرو رود، چنان‌چه پاى او روى زمين باشد بايد از زمين بلند كند.
(مسأله ٣٧٤) - در غسل ارتماسى بنابر احتياط واجب بايد موقعى نيت كند كه مقدارى از بدن بيرون آب باشد.
(مسأله ٣٧٥) - اگر بعد از غسل ارتماسى بفهمد كه به مقدارى از بدن آب نرسيده، جاى آن را بداند يا نداند، بايد دوباره غسل كند.
(مسأله ٣٧٦) - اگر براى غسل ترتيبى وقت ندارد، و براى ارتماسى وقت دارد، بايد غسل ارتماسى كند.
(مسأله ٣٧٧) - كسى كه روزه‌اى گرفته كه واجب معين است، يا براى حج يا عمره احرام بسته، نمى‌تواند غسل ارتماسى كند. ولى اگر از روى فراموشى غسل ارتماسى كند صحيح است.

احكام غسل كردن
(مسأله ٣٧٨) - در غسل ارتماسى يا ترتيبى پاك بودن تمام بدن پيش از غسل لازم نيست، بلكه اگر به فرورفتن در آب يا ريختن آب به قصد غسل، بدن پاك شود غسل محقق مى‌شود.
)
مسأله ٣٧٩) - كسى كه از حرام جنب شده با آب گرم غسل كند اگرچه عرق مى‌كند غسل او صحيح است و احتياط مستحب آن است كه با آب سرد غسل كند. )
مسأله ٣٨٠) - اگر در غسل به اندازة سر موئى از بدن نشسته بماند، غسل باطل است. ولى شستن مثل توى گوش و بينى، و هر چه از باطن شمرده مى‌شود، واجب نيست. (مسأله ٣٨١) - جائى را كه شك دارد از ظاهر بدن است يا از باطن آن، چنان‌چه قبلاً از ظاهر بوده بايد بشويد والا واجب نيست.
(مسأله ٣٨٢) - اگر سوراخ جاى گوشواره و مانند آن به قدرى گشاد باشد كه داخل آن از ظاهر شمرده شود، بايد آن را شست وگرنه شستن آن لازم نيست.
(مسأله ٣٨٣) - چيزى را كه مانع رسيدن آب به بدن است، بايد برطرف كند و اگر پيش از آن كه يقين كند برطرف شده غسل نمايد غسل او باطل است.
(مسأله ٣٨٤) - اگر موقع غسل شك كند، چيزى كه مانع از رسيدن آب باشد، در بدن او هست يا نه، بايد وارسى كند تا مطمئن شود كه مانعى نيست.