(مسألة ١٤٦٧ ) - اگر امام مرضى دارد كه نمى‌تواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند، مى‌شود به او اقتدا كرد ولى زنى كه مستحاضه نيست مى‌تواند به زن مستحاضه اقتدا نمايد.
(مسألة ١٤٦٨ ) - بهتر است كسى كه مرض خوره يا پيسى دارد، امام جماعت نشود و بنابر احتياط واجب به كسى كه حد شرعى بر او جارى شده اقتدا ننمايد، و همچنين، اهل شهر (خانه نشين) به اعرابى (صحرا نشين) اقتدا نكند.

احكام جماعت
(مسألة ١٤٦٩ ) - موقعى كه مأموم نيت مى‌كند، بايد امام را معين نمايد، ولى دانستن اسم او لازم نيست، اگر نيت كند اقتدا مى‌كنم به امام جماعت حاضر، نمازش صحيح است.
(مسألة ١٤٧٠ ) - مأموم بايد غير از حمد و سوره همه چيز نماز را خودش بخواند، ولى اگر ركعت اول يا دوم او ركعت سوم يا چهارم امام باشد بايد حمد و سوره را بخواند.
(مسألة ١٤٧١ ) - اگر مأموم در ركعت اول و دوم نماز صبح و مغرب و عشا صداى حمد و سوره امام را بشنود، اگرچه كلمات را تشخيص ندهد، بايد حمد و سوره را نخواند و اگر صداى امام را نشنود، مستحب است حمد و سوره را بخواند ولى بايد آهسته بخواند و چنان‌چه سهواً بلند بخواند اشكال ندارد.
(مسألة ١٤٧٢ ) - اگر مأموم بعضى از كلمات حمد و سوره امام را بشنود، احتياط واجب آن است كه حمد و سوره را نخواند.
(مسألة ١٤٧٣ ) - اگر مأموم سهواً حمد و سوره بخواند، يا خيال كند صدائى را كه مى‌شنود صداى امام نيست و حمد و سوره را بخواند و بعد بفهمد صداى امام بوده نمازش صحيح است.
(مسألة ١٤٧٤ ) - اگر شك كند كه صداى امام را مى‌شنود يا نه، يا صدايى بشنود كه نداند صداى امام است يا صداى كس ديگر، مى‌تواند حمد و سوره بخواند.
(مسألة ١٤٧٥ ) - مأموم در ركعت اول و دوم نماز ظهر و عصر نبايد حمد و سوره بخواند و مستحب است به‌جاى آن ذكر بگويد.
(مسألة ١٤٧٦ ) - مأموم نبايد تكبيرة الاحرام را پيش از امام بگويد بلكه احتياط واجب آن است كه تا تكبير امام تمام نشده، تكبير نگويد.
(مسألة ١٤٧٧ ) - اگر مأموم سهواً پيش از امام سلام دهد، نمازش صحيح است و لازم نيست دوباره با امام سلام دهد. بلكه ظاهر اين است كه اگرعمداً هم پيش از امام سلام دهد درصورتى كه از اول نماز قاصد نبوده نمازش اشكال ندارد.
(مسألة ١٤٧٨ ) - اگر مأموم غير از تكبيرة الاحرام و سلام، چيزهاى ديگر نماز را پيش از امام بگويد اشكال ندارد، ولى اگر آن‌ها را بشنود، يا بداند امام چه وقت مى‌گويد، احتياط مستحب آن است كه پيش از امام نگويد.
(مسألة ١٤٧٩ ) - مأموم بايد غير از آنچه در نماز خوانده مى‌شود، كارهاى ديگر آن، مانند ركوع و سجود را با امام يا