وباره آن را از سر بگيرد.
(مسألة٩٣٠ ) اگر در اذان و اقامه صدا را در گلو بيندازد، چنان‌چه غنا شود يعنى به طور آوازخوانى كه در مجلس لهو و بازيگرى معمول است اذان و اقامه را بگويد حرام است، و اگر غنا نشود مكروه مى‌باشد.
(مسألة ٩٣١ ) در دو نماز اذان مشروع نيست : اول:نماز عصر در عرفات روز عرفه كه روز نهم ذى‌حجه است. دوم: نماز عشاى شب عيد قربان، براى كسى كه در مشعر الحرام باشد، و در اين دو نماز در صورتى اذان ساقط مى‌شود كه با نماز قبلى فاصله نشود، يا بين آن‌ها كمى فاصله باشد.
(مسألة ٩٣٢ ) اگر براى نماز جماعتى اذان و اقامه گفته باشند، كسى كه با آن جماعت نماز مى‌خواند، نبايد براى نماز خود اذان و اقامه بگويد.
(مسألة ٩٣٣ ) اگر براى خواندن نماز جماعت به مسجد رود و ببيند جماعت تمام شده، تا وقتى كه صفها به هم نخورده و جمعيت متفرق نشده مى‌تواند براى نماز خود اذان و اقامه نگويد.
(مسألة ٩٣٤ ) در جايى كه عده‌اى مشغول نماز جماعتند، يا نماز آنان تازه تمام شده و صفها به‌هم نخورده است، اگر انسان بخواهد فرادى يا با جماعت ديگرى كه برپا مى‌شود نماز بخواند، با شش شرط اذان و اقامه از او ساقط مى‌شود: اول : آنكه نماز جماعت در داخل مسجد باشد ، و اگر در مسجد نباشد ، ساقط شدن اذان و اقامه معلوم نيست. دوم : آنكه براى نماز، اذان و اقامه گفته باشد. سوم : آن كه نماز جماعت باطل نباشد. چهارم : آنكه نماز او و نماز جماعت در يك جا باشد، پس اگر نماز جماعت داخل مسجد باشد و او بخواهد در بام مسجد نماز بخواند، مستحب است اذان و اقامه بگويد. پنجم : آن كه نماز او و نماز جماعت هر دو ادا باشد. ششم : آنكه وقت نماز او و نماز جماعت مشترك باشد، مثلاً هر دو نماز ظهر، يا هر دو نماز عصر بخوانند، يا نمازى كه به جماعت خوانده مى‌شود، نماز ظهر باشد و او نماز عصر بخواند يا او نماز ظهر بخواند و نماز جماعت نماز عصر باشد.
(مسألة ٩٣٥ ) اگر در شرط سوم از شرطهايى كه در مساله پيش گفته شده شك كند، يعنى شك كند كه نماز جماعت صحيح بوده يا نه، اذان و اقامه از او ساقط است. ولى اگردر يكى از پنج شرط ديگر شك كند مستحب است اذان و اقامه بگويد.
(مسألة ٩٣٦ ) كسى كه اذان و اقامه ديگرى را بشنود، مستحب است هر قسمتى را كه مى‌شنود آهسته بگويد.
(مسألة ٩٣٧ ) كسى كه اذان و اقامه ديگرى را شنيده باشد، چه با او گفته باشد يا نه، در صورتى كه بين آن اذان و اقامه و نمازى كه مى‌خواهد بخواند زياد فاصله نشده باشد، مى‌تواند براى نماز خود اذان و اقامه نگويد.
(مسألة ٩٣٨ ) اگر مرد اذان زن را با قصد لذت بشنود، اذان از او ساقط نمى‌شود، بلكه‌اگر قصد لذت هم نداشته باشد، ساقط نمى‌شود.