(مسألة ٢٠٣١ ) - اگر كسى بگويد فقيرم نمى‌شود به او فطره داد، ولى اگر بداند قبلاً غنى بوده است به مجرد گفتنش نمى‌شود فطره به او داد مگر آن كه از گفتة او اطمينان پيدا شود.

مسائل متفرقه زكات فطره
(مسألة ٢٠٣٢ ) - انسان بايد زكات فطره را به قصد قربت يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم بدهد و موقعى كه آن را مى‌دهد نيت دادن فطره نمايد.
(مسألة ٢٠٣٣ ) - اگر پيش از ماه رمضان فطره را بدهد صحيح نيست، و بهتر آن است كه در ماه رمضان هم فطره را ندهد، ولى اگر پيش از رمضان به فقير قرض بدهد و بعد از آن كه فطره بر او واجب شد طلب خود را بابت فطره حساب كند مانعى ندارد.
(مسألة ٢٠٣٤ ) - گندم يا چيز ديگرى را كه براى فطره مى‌دهد بايد به جنس ديگر يا خاك مخلوط نباشد و چنان‌چه مخلوط باشد اگر خالص آن به يك صاع كه تقريباً سه كيلو است برسد، يا آنچه مخلوط شده به قدرى كم باشد كه قابل اعتناء نباشد اشكال ندارد.
(مسألة ٢٠٣٥ ) - اگر فطره را از چيز معيوب بدهد، بنابر احتياط واجب كافى نيست.
(مسألة ٢٠٣٦ ) - كسى كه فطرة چند نفر را مى‌دهد، لازم نيست همه را از يك جنس بدهد و اگر مثلاً فطرة بعضى را گندم و فطرة بعض ديگر را جو بدهد كافى است.
(مسألة ٢٠٣٧ ) - كسى كه نماز عيد فطر مى‌خواند، بنابر احتياط واجب بايد فطره را پيش از نماز عيد بدهد، ولى اگر نماز عيد نمى‌خواند، مى‌تواند دادن فطره را تا ظهر تأخير بيندازد.
(مسألة ٢٠٣٨ ) - اگر به نيت فطره مقدارى از مال خود را كنار بگذارد و تا ظهر روز عيد به مستحق ندهد، هر وقت آن را مى‌دهد نيت فطره نمايد.
(مسألة ٢٠٣٩ ) - اگر موقعى كه دادن زكات فطره واجب است فطره را ندهد و كنار هم نگذارد، بعداً بنابر احتياط بدون نيت ادا و قضا كند، فطره را بدهد.
(مسألة ٢٠٤٠ ) - اگر فطره را كنار بگذارد، نمى‌تواند آن را براى خودش بردارد و مالى ديگر را براى فطره بگذارد.
(مسألة ٢٠٤١ ) - اگر انسان مالى داشته باشد كه قيمتش از فطره بيشتر است، چنان‌چه فطره را ندهد و نيت كند كه مقدارى از آن مال براى فطره باشد اشكال دارد.
(مسألة ٢٠٤٢ ) - اگر مالى را كه براى فطره كنار گذاشته از بين برود، چنان‌چه دسترس به فقير داشته و دادن فطره را تأخير انداخته، بايد عوض آن را بدهد و اگر دسترس به فقير نداشته ضامن نيست.
(مسألة ٢٠٤٣ ) - اگر در محل خودش مستحق پيدا شود، احتياط واجب آن است كه فطره را به‌جاى ديگر نبرد و اگر به‌جاى ديگر ببرد و تلف شود، بايد عوض آن را بدهد.